Στις αναφορές για τα περί συναλλαγών με τον ψευτογιατρό απαντά η Ιερά Μονή Εσφιγμένου χαρακτηρίζοντάς τες εσφαλμένες και ξεκαθαρίζοντας ότι ουδέποτε έχει έρθει σε επικοινωνία ή συναλλαγή μαζί του.
Όπως αναφέρει σε ανακοίνωση η Ιερά Μονή Εσφιγμένου «έγινε παράνομη χρήση του ονόματός της από τους καταληψίες του κεντρικού της κτηριακού συγκροτήματος. Επιπλέον, ποτέ εκπρόσωπος της Μονής δεν έκανε δηλώσεις επί του θέματος, ανώνυμα και με αλλοιωμένη φωνή, όπως παρουσιάστηκε σε δελτίο ειδήσεων τηλεοπτικού σταθμού».
Κάνει γνωστό, ότι ο ψευτογιατρός διέμεινε επανειλημμένα στο υπό κατάληξη κεντρικό κτιριακό συγκρότημα της Μονής, ενώ είχε «προφανώς έχοντας εισέλθει παράνομα στο Άγιο Όρος, εφόσον ουδέποτε εφοδιάστηκε με το απαραίτητο για νόμιμη είσοδο διαμονητήριο από το γραφείο προσκυνητών της Ιεράς Επιστασίας».
Διευκρινίζει ότι «οι καταληψίες του κεντρικού κτηρίου της μονής μας δεν είναι Εσφιγμενίτες, ούτε Αγιορείτες μοναχοί».
Η Ιερά Μονή επιφυλάσσεται να επανέλθει στο θέμα, «μόλις διαλευκανθούν όλες οι πτυχές του, όπως αυτή που σχετίζεται με οικονομικές δοσοληψίες, καθώς και με την παράνομη συνεργασία όλων όσοι ευθύνονται σε πράξεις εις βάρος της υγείας και της ζωής αθώων ανθρώπων».
Την ίδια ώρα ένα από τα καλύτερα «χαρτιά» που έριχνε στο «τραπέζι» των εντυπώσεων ο ψευτογιατρός προκειμένου να πείσει τα θύματά του, ήταν αυτό της βαθιάς πίστης του στο Θεό και τα συχνά ταξίδια του στο Άγιον Όρος, για να προμηθεύεται, όπως έλεγε, τα «θαυματουργά» βότανά του.
«Αυτός είχε αναλάβει κάποιο μοναστήρι, γυναικείο μοναστήρι απ’ έξω και τους βοηθούσε κι ένας δικός μας συνεργάτης, ένας από τους αρχιτέκτονες μας έλεγε γι’ αυτόν ότι είχε πάει η κόρη του, είχε κάποια προβλήματα στα μάτια… Αυτός έλεγε ότι πρέπει να σου κάνει ενέσεις, η κάθε ένεση κοστίζει τόσες χιλιάδες…»
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του μοναχού, οι περισσότεροι από εκείνους που τον συμβουλεύονταν, τον είχαν μπερδέψει με άλλο γιατρό, με έναν πραγματικό γιατρό, κι έτσι ήταν εύκολο να πέσουν στη παγίδα του.
«Γιατί το θυμάμαι… γιατί υπάρχει ένας άλλος γιατρός Κόντος, που είναι χειρουργός και είχαν μπερδέψει και τους δύο. Έχουν το ίδιο όνομα. Αλλά ο ένας είναι χειρουργός που δούλευε σε ένα νοσοκομείο, ο άλλος είναι αυτός που ασχολείται με τα βότανα».
Έριχνε «δίχτυα» και στη βόρεια Ελλάδα
Εκτός από το γυναικείο μοναστήρι στα πέριξ της Θεσσαλονίκης, νέα μαρτυρία, τον τοποθετεί και στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο της συμπρωτεύουσας, πριν από δύο χρόνια.
Ο Κόντος πλησίασε την γυναίκα αυτή και προσπάθησε να την πείσει να ακολουθήσει τις συμβουλές του, προκειμένου να σωθεί ο αδελφός της που νοσηλευόταν σε πολύ σοβαρή κατάσταση, με κατάγματα σε όλο του το σώμα.
«Πού σας βρήκε; – Μέσα στην εντατική, στον διάδρομο. ‘Το πολύ σε ένα μήνα ο αδελφός σου θα περπατήσει’ μου είπε, ‘μην τον αφήνεις εδώ’ μου λέει, ‘στο Ιπποκράτειο’. Πρέπει να πάει το παιδί στην Κατερίνη, να βάλει ασθενοφόρο να μεταφέρει το παιδί σε δικιά του κλινική’».
Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, ο Κόντος, δεν δίστασε να πάρει τηλέφωνο ο ίδιος τον γιατρό του αδελφού της και μάλιστα, να τον απειλήσει ότι θα βρει τον μπελά του, εάν δεν εγκρίνει άμεσα, τη μεταφορά του ασθενή, στην ιδιωτική κλινική της Κατερίνης που πρότεινε ο ψευτογιατρός.
«Απείλησε τον γιατρό μου, ότι είναι μεγάλος, ότι έχει μέσα, ότι είναι από την Αμερική, ότι θα βρει τον μπελά του ο γιατρός εάν δεν τα καταφέρει. Είχε μάθει ότι είμαστε πέντε αδέλφια, ότι το παιδί ήταν πολύ τραυματισμένο, υπήρχαν λεφτά και με είχε πλησιάσει, δηλαδή είχε γίνει τσιμπούρι».
Ο γιατρός στο Ιπποκράτειο τελικά δε συναίνεσε για την μεταφορά, καθώς η κατάσταση της υγείας του αδελφού της, ήταν εξαιρετικά κρίσιμη.
Δυστυχώς, ο άνδρας απεβίωσε 10 ημέρες αργότερα. Ο Κόντος το έμαθε και εκνευρισμένος, σύμφωνα με τη μαρτυρία της γυναίκας, την κάλεσε ξανά για να τη θέσει προ των ευθυνών της.
«- Σας είχε πάρει ο Κόντος τηλέφωνο αφότου είχε πεθάνει ο αδελφός σας;
– Με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ότι είμαι υπεύθυνη, γιατί λέει ‘μπορούσες εάν ήθελες να τον σώσεις’.
Και μόλις τον είδα τον αναγνώρισα αυτόν τον κύριο».
Όπως στην περίπτωση του 16χρονου αγοριού από τις Σέρρες, έτσι και σε αυτήν, ο Κόντος προσπάθησε να ρίξει την ευθύνη στα θύματά του για το μοιραίο τέλος.
