Την αύξηση της εκτιτέας ποινής των καταδικασθέντων για ανθρωποκτονία, αλλά και την κατάργηση προνομίων όπως οι άδειες και οι συνθήκες για την υφ ‘ όρον απόλυση προτείνει ο γνωστός ποινικολόγος Βασίλης Νουλέζας μετά από την έξαρση δολοφονιών.
«Η ανθρωποκτονία από πρόθεση, η αφαίρεση του πολυτιμότερου έννομου αγαθού της ζωής πρέπει να τιμωρείται αναμφισβήτητα αυστηρότερα.
Να τροποποιηθεί η διάταξη του Άρθρου 299 Ποινικού Κώδικα.
Να επιβάλλεται ισόβια κάθειρξη και να υπάρχει τουλάχιστον έκτιση 25 ετών μέχρι την απόλυση, αν αποφανθεί το αρμόδιο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών. Δηλαδή μεγαλύτερο πλαίσιο ποινών.
Οφείλει η βάρβαρη, άδικη και βάναυση δολοφονία της 26χρονης Γαρυφαλιάς στη Φολέγανδρο, η ειδεχθής αυτή κτηνώδης πράξη αφαίρεσης της ζωής, για ασήμαντο λόγο μιας νέας γυναίκας με λαμπρές σπουδές, που δεν χάρηκε τους κόπους της και το μέλλον της, το τραγικό αυτό συμβάν, που συγκλόνισε το πανελλήνιο, λίγες εβδομάδες μετά την άνανδρη δολοφονία της Καρολάιν στα Γλυκά Νερά να κινητοποιήσει, να αφυπνίσει επιτέλους την Πολιτεία, για να νομοθετήσει.
Να αντιμετωπίζεται σκληρότερα και αμείλικτα από τη Δικαιοσύνη όποιος σκοτώνει άνθρωπο.
Να καταργηθούν, καταρχήν, η υφ’ όρον απόλυση και τα προνόμια (άδειες) για τέτοια αποτρόπαια αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα ή, άλλως να αυστηροποιηθεί, όπως άλλωστε εξήγγειλε πρόσφατα ο κύριος υπουργός Δικαιοσύνης, Κωνσταντίνος Τσιάρας.
Καμία επιείκεια για όποιον αφαιρεί ζωή.
Με τον πρόσφατο Ν 4670/2020 “Ρυθμίσεις σωφρονιστικής νομοθεσίας, διατάξεις για το Ταμείο Προνοίας Απασχολουμένων στα Σώματα Ασφαλείας και λοιπές διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη” (ΦΕΚ Α’ 247/11-12-2020) τροποποιήθηκε, μεταξύ άλλων, αισθητά το θεσμικό πλαίσιο που αφορά τη χορήγηση αδειών των κρατουμένων. Ειδικότερα:
Α. Το άρθρο 55 παρ. 1 ΣωφρΚ (Ν 2776/1999) προέβλεπε ότι η χορήγηση τακτικής άδειας σε κρατούμενο απαιτούσε την πραγματική έκτιση (χωρίς ευεργετικό υπολογισμό ημερών ποινής) του 1/5 της ποινής του, ενώ σε περίπτωση έκτισης ποινής ισόβιας κάθειρξης, η κράτηση πρέπει να είχε διαρκέσει τουλάχιστον οκτώ έτη.
Με το άρθρο 1 παρ. 4 Ν 4670/2020 τροποποιήθηκε η εν λόγω διάταξη και διαφοροποιούνται τα παραπάνω χρονικά όρια, ως εξής:
α) για ποινές φυλάκισης μέχρι πέντε (5) έτη, θα πρέπει να έχει εκτιθεί πραγματικά το ένα δέκατο (1/10) της ποινής,
β) για στερητικές της ελευθερίας ποινές (κάθειρξης ή και φυλάκισης) μέχρι δέκα (10) έτη, θα πρέπει να έχει εκτιθεί πραγματικά το ένα πέμπτο (1/5) της ποινής,
γ) για ποινές κάθειρξης άνω των δέκα (10) ετών, θα πρέπει να έχουν εκτιθεί πραγματικά τα δύο πέμπτα (3/10) της ποινής,
δ) για ποινές ισόβιας κάθειρξης, θα πρέπει να έχουν εκτιθεί πραγματικά τουλάχιστον δέκα (10) έτη.
Η έκρηξη ασυνήθιστης ενδοοικογενειακής βίας στην Ελλάδα είναι γεγονός και αποτελεί σύγχρονο κοινωνικό φαινόμενο.
Εγκληματική, κατά την γνώμη μου, είναι η νομοθετική πρωτοβουλία μείωσης ποινών για σοβαρά αδικήματα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (Ν4619/19.) που τέθηκε σε ισχύ1/7/2019», έγραψε ο Βασίλης Νουλέζας.
