Τη νομική άποψη ότι δεν τελέστηκε αδίκημα εκβίασης από την Τέτα Καμπουρέλη εξέφρασε ο Βασίλης Νουλέζας. Ο γνωστός ποινικολόγος υποστήριξε ότι «αρκούσε η επίδοση μια Εξώδικης Προειδοποίησης στο περιοδικό» και ανέπτυξε την επιχειρηματολογία του.
«Το έγκλημα της εκβίασης άρθρου 385 παρ 1ΠΚ τελείται, όταν ο δράστης, με σκοπό να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος, εξαναγκάζει κάποιον, με βία ή, απειλή, σε πράξη, παράλειψη ή, ανοχή, από την οποίαν επέρχεται ζημία στην περιουσία του εξαναγκαζόμενου ή, άλλου, που τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον 1 έτους. Κατά την παρ.3 του ίδιου άρθρου 385 ΠΚ: Η εκβίαση τιμωρείται με φυλάκιση, τουλάχιστον 3 ετών και χρηματική ποινή, αν ο υπαίτιος μεταχειρίστηκε βία ή, απειλή βλάβης της επιχείρησης, του επαγγέλματος ή, του λειτουργήματος ή, άλλης δραστηριότητας, που ασκεί ο εξαναγκαζόμενος ή, άλλος η προσφέρθηκε να παρέχει ή, παρέχει προστασία για την αποτροπή πρόκλησης τέτοιας βλάβης από τρίτον.
Αν την παραπάνω πράξη τέλεσε πρόσωπο που διαπράττει τέτοιες πράξεις κατ’ επαγγέλματος επιβάλλεται κάθειρξη έως 10 έτη και χρηματική ποινή.
Η απειλή μπορεί να είναι ρητή και άμεση και μπορεί να διατυπωθεί προφορικώς ή εγγράφως και να έχει εκφραστεί με δόλο (υπερχειλής) ή, ενδεχόμενο, δηλαδή άγνοια με αμφιβολία των στοιχείων που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εν λόγω εγκλήματος.
Ο σκοπός αυτού υπάρχει όταν ο υπαίτιος γνωρίζει ότι το περιουσιακό όφελος που επιδιώκει δεν αποτελεί αντικείμενο νόμιμης απαίτησης. Δεν στηρίζεται, δηλαδή, σε κάποια νόμιμη αξίωση αυτού κατά του παθόντα, καθώς και ότι η εφαρμογή του μέσου της βίας ή της απειλή προς πραγμάτωση νόμιμης απαίτησης αποδοκιμάζεται από το Δίκαιο εμφανιζόμενη ως αξία μομφής.
Ο εξαναγκασμός ως στοιχείο του εγκλήματος της εκβίασης έγκειται στην άσκηση βίας ή απειλής δια της οποίας περιηγείται ο άλλος σε τρόμο και ανησυχία, στρέφεται δε η απειλή αυτή κατά της ελευθερίας, της περιουσιακής διάθεσης με σκοπό να καμφθεί η βούληση του εξαναγκαζόμενου και να οδηγηθεί σε πράξη, παράλειψη ή, ανοχή.
Η απειλή μπορεί να είναι ακόμη σιωπηρή.
Δεν θεμελιώνεται εκβίαση όταν το εξαγγελλόμενο κακό αφορά τον ίδιο τον δράστη.
Δεν έχουμε εκβίαση όταν εκφράζεται απειλή νόμιμων μέτρων δικαστικής επιδίωξης, ικανοποίησης, απαίτησης ή λήψης νόμιμων μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης ή, εξώδικο περί υποβολής μήνυσης ή, αναφοράς.
Το έγκλημα είναι τετελεσμένο με την επέλευση της περιουσιακής ζημίσς στον παθόντα. Είναι, δε, δεκτικό απόπειρας για την ύπαρξη της οποίας απαιτείται σύμφωνα με το άρθρο 42 9αρ 1ΠΚ να επιχειρήσει πράξη ο δράστης η οποία περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης.
Αν η απειλή δεν προκάλεσε στον απειλούμενο, φόβο και αυτός δεν ενέδωσε προβαίνοντας με εξαναγκασμό σε πράξη, παράλειψη ή, ανοχή ή δεν επέφερε σε αυτόν περιουσιακή ζημία, το έγκλημα της εκβίασης δεν είναι τετελεσμένο και η βία ή απειλή που ασκήθηκαν δεν συνιστούν καν απόπειρα εκβίασης κατά το άρθρο 42 παρ 1ΠΚ.
Στην προκειμένη περίπτωση, η κα Καμπουρέλη απείλησε οργισμένη σε έξαλλη κατάσταση και με ψυχική ταραχή, προφανώς, με τα ΜΜΕ, εξαιτίας της επικείμενης αναγγελθείσας δημοσίευσης για τον προφυλακισμένο σύζυγο της για την υπόθεση της διάρρηξης τραπεζικών θυρίδων στο περιοδικό «Okay» απαιτώντας την καταβολή ποσού 50.000€ προφανώς για την προκαλούμενη ηθική βλάβη της, πλην όμως η απειλή της αυτή δεν εκτελέστηκε, ούτε προκάλεσε φόβο στον κ. Κοκλώνη, ώστε να παραλείψει την επίμαχη δημοσίευση .
Δικαιολογώ εν μέρει την οργίλη έως παράλογη αντίδρασή της, διότι τα ΜΜΕ, μηδενός εξαιρουμένου, έχουν στην ένδικη υπόθεση καταργήσει, συντρίψει κυριολεκτικά το τεκμήριο αθωότητας και κρίνουν προκαταλαμβάνοντας συστηματικά και πάντως ανεπίτρεπτα, αντιδεοντολογικά την κοινή γνώμη, ένοχο τον κατηγορούμενο πριν ακόμη λογοδοτήσει στην Δικαιοσύνη», έγραψε ο Βασίλης Νουλέζας.
