Για τον… ελέφαντα στο δωμάτιο στη συνάντηση Μητσοτάκη- Μπρούνερ, που δεν τέθηκε επί τάπητος (επισήμως τουλάχιστον) από τον Ευρωπαίο νέο Επίτροπο Μετανάστευσης και δεν είναι άλλος από την πρόσφατη –πρώτη- καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) για τις επαναπροωθήσεις, μίλησε το «Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες», στη συνέντευξη Τύπου που παρέθεσε σήμερα στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθήνας.
Άλλωστε, όπως επισημάνθηκε, μόνο οι εκκρεμείς προσφυγές στο ΕΔΔΑ για τις επαναπροωθήσεις που εκπροσωπούνται από το «Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες» αυτή τη στιγμή είναι είκοσι τέσσερις, ενώ υπάρχουν εκατοντάδες ακόμη. Γεγονός που σημαίνει πως, με δεδομένο το προηγούμενο της πρώτης καταδικαστικής για την Ελλάδα απόφασης, δεν είναι διόλου απίθανο να δούμε, μέσα στο επόμενο διάστημα, τσουνάμι καταδικών σε βάρος της χώρας, ενώ το προβλημα των επαναπροωθήσεων έχει ήδη φέρει ΜΚΟ Σύρων προσφύγων και στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης.
Συγκεκριμένα, η απόφαση του ΕΔΔΑ μετά την προσφυγή της Τουρκάλας Αϊσέ Ερντογάν που, το 2019 είχε επαναπροωθηθεί από τις ελληνικές αρχές του Έβρου στην Τουρκία, όπου εν συνεχεία συνελήφθη και φυλακίστηκε, εκτός του ότι είναι μία απόφαση-ορόσημο, όπως ειπώθηκε, αναγνωρίζει –γεγονός ασυνήθιστο για απόφαση του ΕΔΔΑ- πως υπήρξε «συστηματική πρακτική επαναπροωθήσεων υπηκοων τρίτων χωρών από τις ελληνικές αρχές». Η απόφαση έκρινε ότι οι καταγγελίες της κας Ερντογάν για την επαναπροώθησή της ήταν «πειστικές και αποδεδειγμένες πέραν πάσης αμφιβολίας» και επιδίκασε αποζημίωση 20.000 ευρώ.
Όπως μάλιστα επεσήμανε, μιλώντας μέσω τηλεδιάσκεψης, ο πανεπιστημιακός και δικηγόρος, Παύλος Ελευθεριάδης, ο οποίος έχει επανειλημμένα τοποθετηθεί για το πρόβλημα των επαναπροωθήσεων, η απόφαση του ΕΔΔΑ (καθώς και μία ακόμη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου κατόπιν προσφυγής Αφγανού υπηκόου), αποδεχόμενες ότι στην Ελλάδα υπάρχει συστηματικό παρακράτος στα σύνορα, συνιστούν «αναστροφή του βάρους της απόδειξης».
Στις αποφάσεις «εξετάζεται πρώτα το γενικότερο ερώτημα αν υπάρχει συστηματική παραβίαση της Ελλάδας» εξήγησε ο κ. Ελευθεριάδης. «Και στις δύο υποθέσεις, η απόφαση του δικαστηρίου είναι ότι υπάρχει. Κρατικά ή παρακρατικά όργανα έχουν φτιάξει έναν μηχανισμό… ένα συστηματικό παρακράτος στα σύνορα».
Η ευθύνη υπουργού Δικαιοσύνης και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης
«Όταν οι αποφάσεις δηλώνουν ότι έχει αναστραφεί το βάρος της απόδειξης, πιθανολογώ ότι το 90% των προσφυγών θα δικαιωθούν και θα δούμε εκατοντάδες καταδίκες της Ελλάδας». Μάλιστα επισημαίνει πως η ευθύνη για την καταδικαστική απόφαση βαραίνει πρωτίστως το υπουργείο Δικαιοσύνης και προσωπικά τον κ. Φλωρίδη, που έχει σιωπήσει από τότε που βγήκαν αυτές οι αποφάσεις που, ουσιαστικά καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα δεν έχει κράτος Δικαίου.
«Ποιος είναι πίσω από αυτά τα συστηματικά εγκλήματα; «Το χειρότερο σενάριο είναι να είναι κάποιος αξιωματούχος, π.χ. η ΕΥΠ ή ο διοικητής του λιμενικού. Το ακόμα χειρότερο σενάριο, είναι να είναι κάποιο πολιτικό πρόσωπο. Θα πρέπει να υπάρξει λογοδοσία», κατέληξε.
«Ο κ. Ελευθεριάδης ανέφερε επίσης ότι οι αποφάσεις του δικαστηρίου του Στρασβούργου που κρίνουν συνολικά ανεπαρκές το ελληνικό σύστημα ποινικής δικαιοσύνης, ενδεχομένως ενεργοποιήσουν την δικαιοδοσία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης. Στο δικαστήριο αυτό έχουν ήδη κάνει αναφορά εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης οργανώσεις Σύρων προσφύγων».
Έκθετες και οι εισαγγελικές αρχές στην Ορεστιάδα
Όπως τόνισε από πλευράς του ο δικηγόρος της προσφεύγουσας και μέλος του «Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες», Αλέξανδρος Κωνσταντίνου, η αρμόδια εισαγγελία Ορεστιάδας στην οποία προσέφυγε η Αϊσέ Ερντογάν που έπεσε θύμα επαναπροώθησης, απέρριψε την μήνυσή, αναφέροντας ότι οι ελληνικές αστυνομικές αρχές «δεν προχωρούν σε επαναπροωθήσεις»!
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει η απόφαση του ΕΔΔΑ, «η μήνυση που υπέβαλε ο προσφεύγων στην παρούσα υπόθεση απορρίφθηκε από τον εισαγγελέα του Εφετείου Θράκης με την υπ’ αριθμ. 41/2020 διάταξη, στην οποία έκρινε, μεταξύ άλλων, ότι «η ελληνική αστυνομία δεν προβαίνει ποτέ σε τέτοιες πράξεις επαναπροώθησης στην Τουρκία».
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αναφέρει ότι «η καταγγελία έκλεισε μετά από προκαταρκτική έρευνα που ήταν προδήλως ανεπαρκής. Πράγματι, από το φάκελο προκύπτει ότι οι αρχές δεν έλαβαν κανένα μέτρο για να επιτρέψουν στον αδελφό της προσφεύγουσας να καταθέσει, παρά τα σχετικά αιτήματα που υποβλήθηκαν, ούτε για να ελέγξουν τη γνησιότητα του οπτικοακουστικού υλικού που τους υποβλήθηκε. Επιπλέον, δεν ασχολήθηκαν με το να εξετάσουν σοβαρά τα άλλα έγγραφα του φακέλου, όπως τα έγγραφα των τουρκικών δικαστικών αρχών ή τις καταθέσεις των μαρτύρων που ανέφερε η προσφεύγουσα».
Τέλος, «το Δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η υπόθεση του προσφεύγοντος αποτελεί ένα μόνο παράδειγμα της αναποτελεσματικότητας της ποινικής διαδικασίας σε σχέση με τους ισχυρισμούς περί επαναπροώθησης».
Πηγή: documentonews.gr
