«Οι πανηγυρισμοί της ΝΔ, αλλά και η κατ’ αρχήν θετική στάση του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων κομμάτων, σχετικά με το Ταμείο Ανάκαμψης που πρότεινε η Κομισιόν, συσκοτίζουν την πραγματικότητα, ότι δηλαδή τις νέες επιχορηγήσεις και τα δάνεια που θα κατευθυνθούν στις τσέπες των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, θα κληθούν πάλι να τα πληρώσουν οι λαοί της Ευρώπης, με νέα βάρη και νέα μέτρα» τονίζει το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του «για την πρόταση της Κομισιόν σχετικά με το Ταμείο Ανάκαμψης.
«Αυτό φαίνεται κι απ’ το γεγονός ότι αυτά τα πακέτα προορίζονται για τη στήριξη των μονοπωλίων που δραστηριοποιούνται σε κλάδους, όπως αυτοί της “πράσινης ανάπτυξης” και της “ψηφιακής οικονομίας”, ενώ συνοδεύεται με τη δέσμευση των κρατών για την προώθηση των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων, δηλαδή όλης της αντεργατικής ατζέντας που είχε διαμορφωθεί πριν την πανδημία» προσθέτει η ανακοίνωση.
«Αποδεικνύεται ότι δεν είναι το ύψος των χρηματοδοτήσεων αυτό που καθορίζει κάθε φορά τον ταξικό τους χαρακτήρα, αλλά ο σκοπός για τον οποίο δίνονται και οι όροι που τους συνοδεύουν σε βάρος των εργαζομένων.
Αποδεικνύεται, επίσης, ότι οι κυβερνήσεις της ΕΕ -νεοφιλελεύθερες και σοσιαλδημοκρατικές, του “ Βορρά” και του “ Νότου”- μπορούν να καταλήγουν σε προσωρινές εύθραυστες συμφωνίες, όταν πρόκειται για τη στήριξη του κεφαλαίου και την από κοινού επίθεσή τους στους εργαζόμενους.
Το ενιαίο Ταμείο συνδέεται αντικειμενικά με το σχέδιο για μια “ νέα αρχιτεκτονική της ΕΕ”, ανοίγει το δρόμο για την πιο αποτελεσματική εφαρμογή ενιαίων αντιδραστικών κατευθύνσεων και την ενίσχυση νέων ενιαίων μηχανισμών σε βάρος των λαών» σημειώνει ακόμα το ΚΚΕ καταλήγοντας στην ανακοίνωσή του: «Σήμερα, 41 χρόνια μετά την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ-ΕΕ, τα παραμύθια των κομμάτων που υπερασπίζονται αυτή τη βάρβαρη και αντιδραστική συμμαχία, έχουν καταρρεύσει ολοκληρωτικά και οι τελευταίες εξελίξεις, με την πανδημία, έρχονται απλά να το επιβεβαιώσουν για μια ακόμη φορά. Ο δρόμος που πραγματικά συμφέρει τον ελληνικό λαό και τους άλλους λαούς της Ευρώπης βρίσκεται στη σύγκρουση και την αποδέσμευση από τον σύγχρονο “ λάκκο των λεόντων” της ΕΕ, με τους λαούς στην εξουσία».
