Πολύ λιγότερα θα πρέπει να είναι τα άτομα που θα μπαίνουν σε μια πισίνα φέτος το καλοκαίρι. Θα πρέπει να είναι μειωμένη κατά 5 με 6 φορές από ό,τι πριν, σύμφωνα με τις οδηγίες που έχει εκδώσει ο ΕΟΔΥ.
Αυτό τόνισε και η ομότιμη καθηγήτρια, στο Τμήμα Βιοϊατρικών Επιστημών, του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής Aθηνά Μαυρίδου, μιλώντας στο Πρακτορείο FM.
Για να είναι δυνατές οι αποστάσεις, θα πρέπει να μειωθεί ο μέγιστος αριθμός κολυμβητών που μπορούν να βρίσκονται ταυτόχρονα μέσα στην πισίνα, αλλά και στους βοηθητικούς χώρους.
Σε διαδικτυακή συζήτηση επιστημόνων από ευρωπαϊκές χώρες και από τις Ηνωμένες Πολιτείες, που έλαβε μέρος η κ Μαυρίδου, αναφέρθηκε ότι πολλές χώρες έχουν μειώσει την συγκέντρωση λουόμενων με διάφορους τρόπους.
«Η Αυστρία έχει καθορίσει 6τμ/κολυμβητή, ενώ η Ολλανδία 10-12τμ/κολυμβητή, σε κολυμβητήρια όπου γίνονται μαθήματα ή προπόνηση και ο κολυμβητής μετακινείται. Η Αυστρία μάλιστα έχει μειώσει κατά 10 φορές το σύνολο των ατόμων που επιτρέπεται να βρίσκονται γενικότερα στους χώρους της πισίνας ως επισκέπτες, συνοδοί παιδιών κ,λ.π».
Ο ιός σύμφωνα με την ίδια δεν φαίνεται να έχει απομονωθεί σε μολυσματική μορφή (δηλαδή ολόκληρο το ιικό σωματίδιο) σε καμία κατηγορία νερού.
«Η κύρια πηγή μετάδοσης του ιού φαίνεται να είναι οι ασθενείς και οι προ-συμπτωματικοί φορείς, και όχι το περιβάλλον, το οποίο φαίνεται να συμβάλει λιγότερο από όλους τους άλλους παράγοντες μετάδοσης. Μολυσμένα σταγονίδια απελευθερώνονται στον αέρα και στους βοηθητικούς χώρους της πισίνας με τον βήχα, το φτάρνισμα, ακόμα και την ομιλία. Και η πιθανότητα νόσησης εξαρτάται από την μολυσματική δόση, δηλαδή τον αριθμό των ιϊκών σωματιδίων, που θα εισπνεύσει όποιος εκτεθεί. Ως εκ τούτου ευπαθείς ομάδες πληθυσμού, καλό είναι να αποφύγουν να κολυμπήσουν στις πισίνες σε αυτή τη φάση».
Η υπερβολική χλωρίωση δημιουργεί καρκινογόνα παραπροϊόντα
Όσον αφορά το χλώριο, επισημαίνει ότι δεν έχει αποδειχτεί ότι σκοτώνει τον ιό, αλλά αν εφαρμοστεί μία χλωρίωση με σωστές προδιαγραφές, τότε το νερό φαίνεται ότι ίσως είναι ασφαλές.
«Η σωστή χλωρίωση είναι δύσκολη υπόθεση. Εξαρτάται από πολλές παραμέτρους του νερού (θερμοκρασία, pH κλπ). Πρέπει να είναι συνεχής, και όχι αποσπασματική, και δεν πρέπει να ξεπερνάει τα όρια των νομοθετικών διατάξεων, διότι δημιουργούνται επικίνδυνα και συχνά καρκινογόνα παραπροϊόντα». Με αυτή την έννοια η αύξηση του χλωρίου στο νερό υπό τις παρούσες συνθήκες, σύμφωνα με τους επιστήμονες όλων των χωρών, δεν αποτελεί ασφαλή επιλογή, τονίζει η καθηγήτρια. «Αντίθετα απαιτείται η σχολαστική εφαρμογή της σωστής διαδικασίας χλωρίωσης, σε επαρκή χρόνο ώστε το χλώριο να ασκήσει την μικροβιοκτόνο δράση του. Και βέβαια το νερό της πισίνας δεν πρέπει να είναι σε κανένα σημείο στάσιμο, καθότι η στασιμότητα ευνοεί την ανάπτυξη παθογόνων μικροβίων», τονίζει.
Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει η κ. Μαυρίδου για τα παιχνίδια, και τα διάφορα βοηθητικά κολύμβησης, που είναι συνήθως από αφρολέξ ή από πλαστικό.
«Σε αυτές τις δύο κατηγορίες υλικών ο ιός έχει αυξημένη αντοχή και δεν είναι ακόμη τεκμηριωμένη η αποτελεσματικότητα της απολύμανσης. Για αυτό το λόγο τέτοια είδη, καλό είναι να μην υπάρχουν στις πισίνες».
Μικρότερος κίνδυνος σε ανοικτές πισίνες
Στις ανοιχτές πισίνες σύμφωνα με την κ. Μαυρίδου ο κίνδυνος είναι μικρότερος, εφόσον η συγκέντρωση του ιού στον αέρα αραιώνεται πολύ περισσότερο. «Για αυτό στις κλειστές πισίνες τα κλιματιστικά συστήματα πρέπει να επιτρέπουν την μεγαλύτερη δυνατή εισροή φρέσκου αέρα στους χώρους των εγκαταστάσεων. Για μεγαλύτερη ασφάλεια πρέπει να τεθεί εκτός λειτουργίας κάθε σύστημα (whirlpool, jacuzzi, ή άλλο) που δημιουργεί υδρονέφος».
