Αγανάκτηση, πόνος, απογοήτευση. Όλα αυτά αποτυπώνονται στην ανάρτηση της μητέρας της άτυχης Μυρτoύς, που δέχθηκε δολοφονική σεξουαλική επίθεση από τον Πακιστανό Αχμέτ Βακάς και έκτοτε παραμένει καθηλωμένη σε ένα κρεβάτι με αναπηρία 100%.
Από την ανάρτηση της Μαρίας Κοτρώτσου, της μητέρας της Μυρτούς, έγινε γνωστό ότι η η κοπέλα βρίσκεται και πάλι στο νοσοκομείο. Η μητέρα εκφράζει αγανάκτηση για την αντιμετώπιση από τους γιατρούς και τις απαντήσεις που τις έχουν δοθεί όσον αφορά στην υγεία της κόρης της.
«Νοσοκομείο Ευαγγελισμός απο 29 Ιανουαριου 2024 μεχρι…» γράφει για να προσθέσει: «Κάτι πολυ απλό που έξω θα γινόταν σε μισή μέρα αλλα τα ιδιωτικά νοσοκομεια κοστίζουν για όποιον δεν μπορεί. Όποτε μένουν τα δημόσια η αναμονή, η υπομονη, η στεναχώρια μεχρι εκεί που αντέχει ο καθένας μας».
«Και αν δεν αντέχει ποιος νοιάζεται; Κανείς. Και απο πάνω να ακούς… η βαλβίδα εγκεφάλου δουλεύει μια χαρά. Πώς το ξέρετε;» συμπληρώνει μεταξύ άλλων.
«Μέχρι του σημείου να ελέγχουν διά της αφής ένα ηλεκτρονικό μικροσκοπικό μηχάνημα που ελέγχεται με άλλο μικρό ηλεκτρονικό μηχανημα, δεν το περίμενα και δεν το φανταζόμουν» υπογραμμίζει.
Η ανάρτηση της Μαρίας Κοτρώτσου:
«ΣΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕΡΗ ΘΑ ΞΑΝΑΒΡΕΘΟΥΜΕ…
Οχι από νοσταλγία…
Από ανάγκη και μόνο…
Νοσοκομείο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ από 29 Ιανουαρίου 2024… μέχρι…….???
Μην ρωτήσετε παρακαλώ πολύ πώς και γιατί?
Για κάτι πολύ απλό που έξω θα γινόταν σε 1/2 μέρα αλλά τα ιδιωτικά νοσοκομεία κοστίζουν για όποιον δεν μπορεί. Οπότε μένουν τα δημόσια, η αναμονή, η υπομονή, η στεναχώρια μέχρι εκεί που αντέχει ο καθένας μας…
Και αν δεν αντέχει ποιος νοιάζεται? Κανείς…
Και από πάνω να ακούς… η βαλβίδα εγκεφάλου δουλεύει μια χαρά. Πώς το ξέρετε? Ρωτάς ως αδαής ως αφελής ως ανόητος.
Απάντηση: την ψηλάφισα,
Δηλαδή? Την πίεσα και το κατάλαβα.
Είναι γνωστό ότι οι Έλληνες γιατροί χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης στο εξωτερικό λόγω των γνώσεών τους και της ευστροφίας τους (σοβαρολογώ, δεν ειρωνεύομαι).
Αλλά μέχρι του σημείου να ελέγχουν δια της αφής ένα ηλεκτρονικό μικροσκοπικό μηχάνημα που ελέγχεται με άλλο μικρό ηλεκτρονικό μηχάνημα, δεν το περίμενα και δεν το φανταζόμουν.
Ισως πρέπει να γραφεί στα παγκόσμια ιατρικά νέα… Θα ρωτήσω πλέον ειδήμονες, και θα επανέλθω ίσως και με ονόματα. Μην πηγαίνουν χαμένες οι διάνοιες, που νομίζουν ότι είναι Θεοί. Να αξιοποιούνται και να αξιολογούνται αναλόγως.
Και μετά πρέπει να έχεις κουράγιο να συνεχίζεις γιατί αντέχεις…. Μέχρι να σπάσεις και γαία πυρί μιχθήτω. Και να ήταν μόνο σε μένα…».
