Τη ευγνωμοσύνη της, αλλά και την υπερηφάνειά της για τον Νίκο Κωνσταντόπουλο και τη Λίνα Αλεξίου εξέφρασε η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Με αφορμή τη μαύρη επέτειο της 21ης Απριλίου, η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας αναφέρθηκε στους αγώνες των γονιών της κατά της Χούντας των Συνταγματαρχών, αλλά και στο ήθος που επέδειξαν μετά από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, όταν αρνήθηκαν να εξαργυρώσουν όσα βίωσαν από τους χουντικούς. Παράλληλα υπογράμμισε την ανάγκη να βρισκόμαστε όλο σε εγρήγορση για να προστατεύουμε την ελευθερία μας και τη δημοκρατία.
«Η σημερινή μαύρη Επέτειος του πραξικοπήματος της Χούντας των Συνταγματαρχών μας υπενθυμίζει ότι τα πιο ιερά και πολύτιμα, τα κατακτημένα με αγώνες και θυσίες, μπορεί να αφαιρεθούν.
Κι ότι έχουμε καθήκον εγρήγορσης και περιφρούρησης της δημοκρατίας και της ελευθερίας μας.
Τη σημερινή ημέρα, και κάθε μέρα, αισθάνομαι βαθιά ευγνωμοσύνη προς τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν στη Χούντα, εργάστηκαν για να την ανατρέψουν, εξεγέρθηκαν, φυλακίσθηκαν, βασανίστηκαν, θυσιάστηκαν. Δεν υποτάχθηκαν και δεν συμβιβάσθηκαν.
Τη σημερινή ημέρα, και κάθε μέρα, αισθάνομαι βαθιά ευγνωμοσύνη και περηφάνια για τους γονείς μου, τον Νίκο Κωνσταντόπουλο και τη Λίνα Αλεξίου, που στην πιο όμορφη νιότη τους αφιερώθηκαν στον αντιδικτατορικό αγώνα, πληρώνοντας το τίμημα με διώξεις, βασανιστήρια και φυλακή. Χωρίς ποτέ να υποταχθούν. Το παράδειγμα κι η παρακαταθήκη τους, που ποτέ δεν εξαργύρωσαν, είναι η πιο πολύτιμη περιουσία και κληρονομιά.
Η φωτογραφία είναι από την ημέρα απελευθέρωσης του πατέρα μου, μετά από 4 χρόνια στη φυλακή, τον Αύγουστο του 1973. Για να θυμίζει ότι και την πιο σκοτεινή ημέρα, όπως η 21η Απριλίου 1967, η Ιστορία δεν τελειώνει.
Κι οι άνθρωποι που αντιστέκονται είναι εκείνοι που γράφουν τις επόμενες σελίδες της Ιστορίας», έγραψε η Ζωή Κωνσταντοπούλου και για άλλη μία φορά έθιξε ευαίσθητες χορδές με τη γλώσσα της αλήθειας.
