Αν και την περίοδο της καραντίνας κοντέψαμε να ξεχάσουμε τη μορφή και τη φωνή του Αντώνη Σαμαρά, ο πρώην πρωθυπουργός ζει και βασιλεύει! Ενίοτε και προς το Μαξίμου αγριεύει.
Πέρα από την πλάτη που έβαλε για να σώσει τον Γιάννη Βρούτση, ο Μεσσήνιος φρόντισε να στείλει και ένα μήνυμα δυσαρέσκειας προς τον Κρητικό. Τον Σαμαρά ενόχλησε η στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη απέναντι στους Σκοπιανούς κατά τη διάρκεια της τηλεδιάσκεψης με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων. Μην ξεχνάμε ότι ο άλλοτε υπουργός Εξωτερικών πρωταγωνίστησε στις αντιδράσεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Για την «Ενταξιακή προοπτική Σκοπίων», έγραψαν οι φίλοι του Αντώνη και αναφώνησαν: «καλώς τα παιδιά (συμφώνησε και ο Κυριάκος…)».
Το μήνυμα του Σαμαρά μοιάζει προειδοποιητικό. Έτσι, το ερμηνεύουν εντός κι εκτός Νέας Δημοκρατίας. Κυρίως επειδή χρυσώνεται το… χάπι στον νυν πρωθυπουργό.
«Στην πιο άβολη θέση ήταν σίγουρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που παρά τις προεκλογικές ενστάσεις του για τον τρόπο με τον οποίο επιλύθηκε το ονοματολογικό των Σκοπίων, υποσχέθηκε κι αυτός στους γείτονες μαζί με τους υπόλοιπους ηγέτες ένα “εύρωστο οικονομικό και επενδυτικό σχέδιο για την περιοχή”, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στη σχετική διακήρυξη. Ειδικότερα ο Έλληνας πρωθυπουργός, στην παρέμβασή του, τόνισε την ανάγκη να κρατηθεί ζωντανή η ευρωπαϊκή προοπτική των 6 χωρών των Δ. Βαλκανίων που χτυπούν την πόρτας της Ένωσης. Φρόντισε επίσης να πει ότι “οι σχέσεις καλής γειτονίας αποτελούν μονόδρομο για την ευρωπαϊκή προοπτική της Βόρειας Μακεδονίας”, καλώντας την κυβέρνησή της να σεβαστεί τις δεσμεύσεις της που απορρέουν από τη Συμφωνία των Πρεσπών», ανέφερε μεταξύ άλλων το ρεπορτάζ από τους επονομαζόμενους «φίλους Σαμαρά».
Στη συνέχεια έθεσαν και το ερώτημά τους. Ή μήπως το ερώτημά του;
«Τις σέβονται τα Σκόπια αυτές τις δεσμεύσεις; Αν ναι, γιατί τους το υπενθύμισε; Αν, πάλι, δεν τις σέβονται, γιατί έδωσε το γαλαντόμο “οκ” χρηματοδοτικής στήριξης, που σύμφωνα με τα λεγόμενα της κυρίας Ούρσουλας (Φον ντερ Λάιεν) ξεπερνά τα 3,3 δισ. ευρώ;».
Τι απαντά επί τούτου ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Μπορεί να μοιάζει απλό, ίσως και απλοϊκό το ερώτημα. Αλλά όταν κοινοποιείται σε 100άδες χιλιάδες πολίτες κάθε κοινωνικής τάξης, τότε μάλλον μπαίνουν δύσκολα στο Μαξίμου.
