Η Καμπούλ θα μπορούσε να γίνει η πρώτη σύγχρονη πόλη που θα ξεμείνει εντελώς από πόσιμο νερό, προειδοποιούν οι ειδικοί.
Τα επίπεδα νερού στους υδροφορείς της Καμπούλ έχουν μειωθεί έως και 30 μέτρα την τελευταία δεκαετία λόγω της ταχείας αστικοποίησης και της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με έκθεση της ΜΚΟ Mercy Corps.
Εν τω μεταξύ, σχεδόν οι μισές από τις γεωτρήσεις της πόλης – η κύρια πηγή πόσιμου νερού για τους κατοίκους της Καμπούλ – έχουν στερέψει. Η άντληση νερού υπερβαίνει επί του παρόντος τον φυσικό ρυθμό επαναφόρτισης κατά 44 εκατομμύρια κυβικά μέτρα κάθε χρόνο.
Εάν αυτές οι τάσεις συνεχιστούν, όλοι οι υδροφορείς της Καμπούλ θα στερέψουν ήδη από το 2030, θέτοντας σε υπαρξιακή απειλή τα επτά εκατομμύρια κατοίκους της πόλης.
«Πρέπει να καταβληθεί μια αφοσιωμένη προσπάθεια για την καλύτερη καταγραφή αυτού του προβλήματος και για την επικέντρωση της διεθνούς προσοχής στην ανάγκη αντιμετώπισης της κρίσης», δήλωσε η διευθύντρια της Mercy Corps στο Αφγανιστάν, Dayne Curry. «Η έλλειψη νερού σημαίνει ότι οι άνθρωποι εγκαταλείπουν τις κοινότητές τους, επομένως η μη αντιμετώπιση των αναγκών ύδατος του Αφγανιστάν από τη διεθνή κοινότητα θα οδηγήσει μόνο σε περισσότερη μετανάστευση και περισσότερες δυσκολίες για τον αφγανικό λαό».
Η έκθεση επισημαίνει επίσης τη μόλυνση του νερού ως μια άλλη διαδεδομένη πρόκληση. Έως και το 80% των υπόγειων υδάτων της Καμπούλ θεωρείται μη ασφαλές, με υψηλά επίπεδα λυμάτων, αλατότητας και αρσενικού.
Η πρόσβαση στο νερό έχει γίνει μια καθημερινή μάχη για τους ανθρώπους στην Καμπούλ. Ορισμένα νοικοκυριά ξοδεύουν έως και το 30% του εισοδήματός τους σε νερό και περισσότερα από τα δύο τρίτα έχουν συσσωρεύσει χρέη που σχετίζονται με το νερό.
«Το Αφγανιστάν αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, αλλά αυτή η λειψυδρία είναι ένα από τα πιο δύσκολα», δήλωσε η Ναζιφά, δασκάλα που ζει στη γειτονιά Χαΐρ Χάνα της Καμπούλ. «Κάθε νοικοκυριό αντιμετωπίζει δυσκολίες, ειδικά εκείνα με χαμηλό εισόδημα. Δεν υπάρχει επαρκές, καλής ποιότητας νερό από πηγάδια».
Ορισμένες ιδιωτικές εταιρείες εκμεταλλεύονται την κρίση σκάβοντας ενεργά νέα πηγάδια και εξάγοντας μεγάλες ποσότητες δημόσιων υπόγειων υδάτων, και στη συνέχεια τα πουλάνε πίσω στους κατοίκους της πόλης σε διογκωμένες τιμές.
Η επταπλάσια αύξηση της Καμπούλ από λιγότερο από 1 εκατομμύριο ανθρώπους το 2001 έχει μεταμορφώσει δραστικά τις απαιτήσεις για νερό. Η έλλειψη κεντρικής διακυβέρνησης και ρύθμισης έχει επίσης διαιωνίσει το πρόβλημα κατά τη διάρκεια των δεκαετιών.
Στις αρχές του 2025, το γραφείο του ΟΗΕ για τον συντονισμό ανθρωπιστικών υποθέσεων ανακοίνωσε ότι οι εταίροι του είχαν λάβει μόλις 8,4 εκατομμύρια δολάρια από τα 264 εκατομμύρια δολάρια που απαιτούνται για την εφαρμογή των προγραμματισμένων προγραμμάτων ύδρευσης και αποχέτευσης στο Αφγανιστάν. Επιπλέον 3 δισεκατομμύρια δολάρια σε διεθνή χρηματοδότηση για την ύδρευση και την αποχέτευση έχουν παγώσει από την επιστροφή των Ταλιμπάν στην εξουσία τον Αύγουστο του 2021. Η πρόσφατη κίνηση των ΗΠΑ να μειώσουν περισσότερο από το 80% της χρηματοδότησης της USAID έχει επιδεινώσει την κρίση.
Ο αγωγός του ποταμού Panjshir είναι ένα έργο που, εάν ολοκληρωθεί, θα μπορούσε να μετριάσει την υπερβολική εξάρτηση της πόλης από τα υπόγεια ύδατα και να προμηθεύσει 2 εκατομμύρια κατοίκους με πόσιμο νερό. Οι φάσεις σχεδιασμού για αυτό ολοκληρώθηκαν στα τέλη του 2024 και αναμένουν την έγκριση του προϋπολογισμού, με την κυβέρνηση να αναζητά πρόσθετους επενδυτές για να συμπληρώσουν το κόστος των 170 εκατομμυρίων δολαρίων.
«Δεν έχουμε χρόνο να περιμένουν τους προϋπολογισμούς. Έχουμε παγιδευτεί σε μια καταιγίδα από την οποία δεν θα υπάρξει επιστροφή αν δεν δράσουμε άμεσα», δήλωσε ο Δρ. Najibullah Sadid, ανώτερος ερευνητής στη διαχείριση των υδάτινων πόρων και μέλος του Δικτύου Επαγγελματιών Υδάτινων και Περιβαλλοντικών Θεμάτων του Αφγανιστάν.
«Όσοι στην Καμπούλ βρίσκονται σε μια κατάσταση όπου πρέπει να αποφασίσουν μεταξύ τροφής και νερού. Κι όμως, οι ντόπιοι με τους οποίους μιλήσαμε εξακολουθούν να είναι πρόθυμοι να επενδύσουν ό,τι λίγο έχουν για μια βιώσιμη λύση. Όποιο έργο θα φέρει τον πιο άμεσο αντίκτυπο είναι η προτεραιότητα. Απλώς πρέπει να ξεκινήσουμε από κάπου».
Πηγή: documentonews.gr
