Τοποθέτηση του Τομεάρχη Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ, σε εκδήλωση της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ με θέμα «Ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και τα ανθρώπινα δικαιώματα»
«Η Ευρώπη φαίνεται σήμερα να αναζητά, έστω ψηλαφώντας, μια ενιαία εκπροσώπηση, μια καινούργια φωνή, στους τομείς της εξωτερικής πολιτικής και της άμυνας. Συμφωνούμε όλοι πως η εισβολή στην Ουκρανία απετέλεσε κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου», ανέφερε ο Γιώργος Κατρούγκαλος κατά την τοποθέτησή του σε διαδικτυακή εκδήλωση την οποία οργάνωσε η Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ, με θέμα «Ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και τα ανθρώπινα δικαιώματα»,.
Τόνισε επίσης ότι «δεν είναι, βέβαια, η πρώτη φορά που βρισκόμαστε μπροστά σε παρόμοιες παραβιάσεις. Η εισβολή στην Κύπρο το 1974 είναι κλασικά μια τέτοια περίπτωση».
Ο Τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ σημείωσε ότι «η Ευρώπη απέτυχε όχι απλώς στο να μη γίνει ο πόλεμος. Το μέγεθος της ευθύνης της Ευρώπης πηγαίνει αρκετά προς τα πίσω και η μεγαλύτερη ευθύνη ανάγεται στην πρώτη δεκαετία αυτού του αιώνα, που ματαιώθηκαν προσπάθειες να διαμορφωθεί πράγματι ένα σύστημα ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής της ασφάλειας, που θα περιλάμβανε και τη Ρωσία.
Σημαντικές συζητήσεις έγιναν στο πλαίσιο του ΟΑΣΕ, είχαμε τη Χάρτα της Κωνσταντινούπολης, τη Χάρτα του Παρισιού, που προέκριναν ένα σύστημα που το ονόμαζαν αδιαίρετη ασφάλεια, που ναι μεν δεν δεχόταν σφαίρες επιρροής αλλά δεχόταν ότι θα πρέπει η ασφάλεια του ενός να μην επηρεάζει την ασφάλεια του άλλου. Αυτή η προσπάθεια, δυστυχώς, εγκαταλείφθηκε επειδή πολλές δυτικές χώρες πίστεψαν πως η Ρωσία είναι πλέον μια δεύτερης κατηγορίας δύναμη, που δεν χρειάζεται να παίρνουμε ιδιαίτερα σοβαρά τις ανησυχίες της.
Αντίθετα με τις προβλέψεις των περισσότερων και τις δικές μου, η Ρωσία προχώρησε σε αυτήν την παράνομη εισβολή. Φαίνεται πως η Ευρώπη αντιδρά», ανέφερε ο Γιώργος Κατρούγκαλος και εκτίμησε ότι η αλλαγή της στάσης της Ευρώπης και της Γερμανίας μπορεί να αποτελέσει ιδιαίτερα θετική εξέλιξη «μόνο αν καταλήξει στη διαμόρφωση μιας κοινής πολιτικής ευρωπαϊκής άμυνας με χαρακτηριστικά στρατηγικής αυτονομίας απέναντι στο ΝΑΤΟ. Αν το ζητούμενο είναι να υπάρξει η Ευρώπη ως τέταρτος πόλος στη διεθνή σκηνή, ποια είναι η θέση της Ελλάδας.
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η Ελλάδα ανήκει στον δυτικό πολιτισμό αλλά τα στρατηγικά συμφέροντα ΗΠΑ και Ευρώπης σε καμία περίπτωση δεν είναι ταυτόσημα. Η Ευρώπη πρέπει να γίνει αυτός ο τέταρτος πόλος, προκειμένου να ασκήσει εξισορροπητικό ρόλο στη διεθνή σκηνή, ώστε να μη γίνει αναπόφευκτος ένας νέος Ψυχρός Πόλεμος».
Κατά τον πρώην υπουργό Εξωτερικών «είναι προφανές ότι η προστιθέμενη αξία που μπορεί να φέρει σε μια τέτοια Ευρώπη η Ελλάδα είναι να εξακολουθεί να παίζει τον ρόλο γέφυρας ανάμεσα στην ΕΕ και τις άλλες μεγάλες δυνάμεις, την Κίνα, τη Ρωσία και τον υπόλοιπο κόσμο. Οι επιλογές της κυβέρνησης επιδιώκουν να ανατρέψουν αυτήν την πάγια σταθερά της εξωτερικής μας πολιτικής όχι μόνο με την αποστολή θανάσιμου πολεμικού υλικού στην Ουκρανία, αλλά και με αποφάσεις όπως η αποστολή στρατευμάτων στην Σαουδική Αραβία. Επιδιώκει την επιστροφή στον ρόλο του προκεχωρημένου φυλακίου που ήταν επιλογή του Ψυχρού Πολέμου. Είναι σαν να διαβάζουμε τον σημερινό κόσμο με τα γυαλιά του Ψυχρού Πολέμου».
