Ο πρώην πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ, ο οποίος βρίσκεται πλέον στη Μόσχα, προχώρησε στην πρώτη του δήλωση, εξηγώντας ότι η «αναχώρησή» του από τη Συρία δεν ήταν προγραμματισμένη και δεν συνέβη κατά τις «τελικές ώρες των μαχών». Ο ίδιος κάνει λόγο για επικράτηση της τρομοκρατίας
Ο Άσαντ είπε ότι πήγε στη Λαττάκεια, μια ρωσική βάση στη Συρία, για να «επιβλέπει τις πολεμικές επιχειρήσεις» και τόνισε: «Σε καμία στιγμή κατά τη διάρκεια αυτών των γεγονότων δεν σκέφτηκα να αποχωρήσω ή να αναζητήσω καταφύγιο, ούτε έγινε τέτοια πρόταση από κάποιο άτομο ή κόμμα».
Ο Άσαντ είπε επίσης ότι είναι το «ίδιο πρόσωπο» που από την αρχή του εμφυλίου πολέμου στη Συρία «αρνήθηκε να ανταλλάξει τη σωτηρία του έθνους του για προσωπικό όφελος ή να συμβιβάσει τον λαό του με αντάλλαγμα πολλές προσφορές και δελεασμούς».
Αναλυτικά η δήλωσή του:
«Καθώς η τρομοκρατία εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη Συρία και τελικά έφτασε στη Δαμασκό το βράδυ του Σαββάτου, 7 Δεκεμβρίου 2024, προέκυψαν ερωτήματα σχετικά με το που βρίσκεται ο πρόεδρος
Αυτό συνέβη μέσα σε μια πλημμύρα παραπληροφόρησης και αφηγήσεων που απείχαν πολύ από την αλήθεια, με στόχο την αναδιατύπωση της διεθνούς τρομοκρατίας ως απελευθερωτική επανάσταση για τη Συρία.
Σε μια τόσο κρίσιμη καμπή στην ιστορία του έθνους, όπου η αλήθεια πρέπει να έχει προτεραιότητα, είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστούν αυτές οι στρεβλώσεις.
Δυστυχώς, οι συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την εποχή, συμπεριλαμβανομένου του πλήρους διακοπής της επικοινωνίας για λόγους ασφαλείας, καθυστέρησαν τη δημοσίευση αυτής της δήλωσης.
Αυτό δεν αντικαθιστά μια λεπτομερή περιγραφή των γεγονότων που εκτυλίχθηκαν, η οποία θα παρέχεται όταν το επιτρέψει η ευκαιρία.
Πρώτον, η αναχώρησή μου από τη Συρία ούτε είχε προγραμματιστεί ούτε έγινε τις τελευταίες ώρες των μαχών, όπως ισχυρίστηκαν ορισμένοι.
Αντίθετα, παρέμεινα στη Δαμασκό, εκτελώντας τα καθήκοντά μου μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 8 Δεκεμβρίου 2024. Καθώς οι τρομοκρατικές δυνάμεις διείσδυσαν στη Δαμασκό, κινήθηκα στη Λαττάκεια σε συντονισμό με τους Ρώσους συμμάχους μας για να επιβλέψω τις πολεμικές επιχειρήσεις.
Κατά την άφιξη στην αεροπορική βάση Hmeimim εκείνο το πρωί, έγινε σαφές ότι οι δυνάμεις μας είχαν αποσυρθεί πλήρως από όλες τις γραμμές μάχης και ότι οι τελευταίες θέσεις του στρατού είχαν πέσει.
Καθώς η κατάσταση πεδίου στην περιοχή συνέχισε να επιδεινώνεται, η ίδια η ρωσική στρατιωτική βάση δέχθηκε εντεινόμενη επίθεση από επιδρομές με μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Χωρίς βιώσιμα μέσα εξόδου από τη βάση, η Μόσχα ζήτησε από τη διοίκηση της βάσης να κανονίσει μια άμεση εκκένωση στη Ρωσία το βράδυ της Κυριακής 8 Δεκεμβρίου.
Αυτό έγινε μια μέρα μετά την πτώση της Δαμασκού, μετά την κατάρρευση των τελικών στρατιωτικών θέσεων και την επακόλουθη παράλυση όλων των εναπομεινάντων κρατικών θεσμών.
Σε κανένα σημείο αυτών των γεγονότων δεν σκέφτηκα να αποχωρήσω ή να αναζητήσω καταφύγιο, ούτε έγινε τέτοια πρόταση από κάποιο άτομο ή κόμμα. Ο μόνος τρόπος δράσης ήταν να συνεχιστεί ο αγώνας ενάντια στην τρομοκρατική επίθεση.
Επαναβεβαιώνω ότι το άτομο που από την πρώτη κιόλας μέρα του πολέμου αρνήθηκε να ανταλλάξει τη σωτηρία του έθνους του για προσωπικό όφελος ή να συμβιβάσει τον λαό του με αντάλλαγμα πολλές προσφορές και δελεασμούς είναι το ίδιο πρόσωπο που στάθηκε δίπλα στους αξιωματικούς και στρατιώτες του στρατού στην πρώτη γραμμή, λίγα μέτρα από τους τρομοκράτες στα πιο επικίνδυνα και έντονα πεδία μάχης.
Είναι το ίδιο πρόσωπο που στα πιο σκοτεινά χρόνια του πολέμου δεν έφυγε αλλά παρέμεινε με την οικογένειά του δίπλα στους δικούς του ανθρώπους, αντιμετωπίζοντας την τρομοκρατία κάτω από βομβαρδισμούς και τις επαναλαμβανόμενες απειλές τρομοκρατικών εισβολών στην πρωτεύουσα για δεκατέσσερα χρόνια πολέμου.
Επιπλέον, το άτομο που δεν εγκατέλειψε ποτέ την αντίσταση στην Παλαιστίνη και τον Λίβανο, ούτε πρόδωσε τους συμμάχους του που του στάθηκαν, δεν μπορεί να είναι το ίδιο άτομο που θα εγκατέλειπε τον δικό του λαό ή θα πρόδιδε τον στρατό και το έθνος στο οποίο ανήκει.
Ποτέ δεν αναζήτησα θέσεις για προσωπικό όφελος, αλλά πάντα θεωρούσα τον εαυτό μου θεματοφύλακα ενός εθνικού εγχειρήματος, που υποστηρίζεται από την πίστη του συριακού λαού, που πίστεψε στο όραμά του. Έχω μια ακλόνητη πεποίθηση για τη θέληση και την ικανότητά τους να προστατεύσουν το κράτος, να υπερασπιστούν τους θεσμούς του και να διατηρήσουν τις επιλογές τους μέχρι την τελευταία στιγμή.
Όταν το κράτος πέφτει στα χέρια της τρομοκρατίας και χάνεται η ικανότητα να συνεισφέρει ουσιαστικά, κάθε θέση στερείται σκοπού, καθιστώντας την κατοχή του χωρίς νόημα.
Αυτό, σε καμία περίπτωση, δεν μειώνει τη βαθιά μου αίσθηση ότι ανήκω στη Συρία και τον λαό της – ένας δεσμός που παραμένει ακλόνητος από οποιαδήποτε θέση ή περίσταση. Είναι ένα μέλος γεμάτο ελπίδα ότι η Συρία θα είναι και πάλι ελεύθερη και ανεξάρτητη».
Πηγή: newsbreak.gr
