Όπως εκμυστηρεύτηκε η κα. Κανέλλη, την Πρωτοχρονιά της μεταδόθηκε ο ιός της πνευμονίας και νοσηλεύτηκε. Στη συνέχεια, ωστόσο, και κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της, νόσησε με τον Αναπνευστικό Συγκυτιακό Ιό (RSV), με αποτέλεσμα να εισαχθεί στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και μάλιστα με διασωλήνωση. Απόρροια της ταλαιπωρίας της ήταν να χάσει μυική μάζα βάρους 14 κιλών και να εκδηλώσει ακραία μυική αδυναμία, καθώς όπως ανέφερε της ήταν δύσκολο ακόμα και το να σηκώσει το χέρι της για μια απλή κίνηση.
Μιλώντας για όσα πέρασε, ανέφερε: «Ας μιλήσουμε ανοιχτά: οι γιατροί με είχαν για ετοιμοθάνατη. “Πήγα κι ήρθα”. Φοβήθηκα πάρα πολύ. Έλεγα σε όλους “Κοιτάξτε το παιδί μου, εγώ πεθαίνω”. Είχα την ατυχία να ακούω τα πάντα μέσα στο νοσοκομείο. Έκανα τη… “χαζομάρα” να αρνούμαι να με διασωληνώσουν, ευτυχώς όμως οι γιατροί δε με άκουσαν.
Ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός έχει τακτική θνησιμότητα 16%. Υπάρχει εμβόλιο στο εξωτερικό, και για παιδιά και για ενήλικες, στις ΗΠΑ μάλιστα εμβολιάζονται όλα τα παιδιά. Στην Ελλάδα το εμβόλιο ενηλίκων δεν έρχεται γιατί είναι ακριβό. Κάνω έκκληση στον Υπουργό Υγείας να το φέρει.
Έχω πλέον διακόψει το κάπνισμα. Το λέω ανοιχτά σε όσους είναι εξαρτημένοι: Πηγαίντε στις Επιτροπές Διακοπές Καπνίσματος των δημόσιων δομών υγείας. Επέμεινα να το κόψω επί ένα μήνα χωρίς υποκατάστατο, ήταν λάθος. Στον ένα μήνα, γιατρός μου χορήγησε πατς νικοτίνης και η διακοπή μου πέτυχε.
Εμένα με έσωσαν πολλά. Με έσωσε το ότι πήγα από νωρίς στο νοσοκομείο, και απευθύνω έκκληση σε όσους μας ακούνε να κάνουν το ίδιο. Με έσωσε το ότι είχα γύρω μου ανθρώπους που μου με αγαπούν και που μου μιλούσαν για όμορφα πράγματα, με έσωσε το ότι είχα τους συντρόφους μου από το ΚΚΕ, συντρόφους κυριολεκτικά και εν είδει τρόπου ζωής, και όχι τυπικά. Με έσωσε το ότι άκουγα πολλή μουσική. Πάντως μετά απ’ όλο αυτό νιώθω πιο δυνατή, άλλωστε έχω πολλά πράγματα να κάνω, και νιώθω σα να έκανα “ριστάρτ”».
Η βουλευτής του ΚΚΕ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και σε ζητήματα της πολιτικής επικαιρότητας όπως η αναζωπύρωση στη Μέση Ανατολή και η συμπλήρωση ενός χρόνου από την τραγωδία στα Τέμπη. «Αν δεν ανατραπεί η πολιτική που γεννά την αδικία, δε μπορούμε να ελπίζουμε ούτε σε υπεράσπιση της ζωής των Παλαιστινίων που παλεύουν για να ζήσουν στη γη τους, ούτε σε εγγύηση της ζωής των ανθρώπων που επιβιβάζονται στα μέσα μεταφοράς και γίνονται “κιμάς” για τα ιδιωτικοποιημένα συμφέροντα των κολοσσών», ανέφερε χαρακτηριστικά.
