Με την είδηση του θανάτου του Μανώλη Λιδάκη, το ελληνικό τραγούδι χάνει έναν από τους μεγαλύτερους και πιο αγαπητούς ερμηνευτές του. Γεννημένος το 1960 στο Ηράκλειο Κρήτης, ο Μανώλης Λιδάκης αποχαιρετά τον κόσμο σε ηλικία 65 ετών, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια μουσική κληρονομιά, γεμάτη από τραγούδια που συντρόφεψαν και σφράγισαν τις ψυχές των Ελλήνων σε κάθε γωνιά της χώρας.
Η μουσική του πορεία, που εκτείνονταν σε δεκαετίες, άρχισε από τα πρώτα βήματά του στην κιθάρα και τη λύρα. Η εξαιρετική του φωνή, η ικανότητά του να συνδυάζει τη λαϊκή με την πιο λυρική πλευρά του τραγουδιού και το χαρακτηριστικό του ύφος, τον καθιέρωσαν ως έναν από τους πιο αγαπητούς καλλιτέχνες της χώρας.
Ο Μανώλης Λιδάκης συνδέθηκε με δεκάδες τραγούδια που αγαπήθηκαν και τραγουδήθηκαν από τις γενιές που τον ακολούθησαν. Η φωνή του συνόδευε στιγμές χαράς, λύπης και στοχασμού και ανέδειξε μια μοναδική αίσθηση αληθινής ερμηνείας και αυθεντικότητας. Η αναγνώρισή του δεν ήρθε ποτέ με τον εύκολο δρόμο της εμπορικότητας, αλλά με τη σταθερή πίστη του στην ποιότητα και τη μουσική αλήθεια.
Ο ίδιος, στις συνεντεύξεις του, είχε τονίσει πολλές φορές πως οι μεγάλες ερμηνείες απαιτούν στιβαρότητα και πως κάθε μεγάλος ερμηνευτής είναι και συνδημιουργός του έργου του. Ποτέ δεν υπέκυψε στην εύκολη επιτυχία, και ήταν πάντα αυστηρός με τον εαυτό του στην επιλογή των τραγουδιών του. Ήξερε πως κάθε τραγούδι που θα τραγουδήσει πρέπει να έχει βάθος, να στέκεται με αξιοπρέπεια απέναντι στον ακροατή και να αντανακλά την αλήθεια του καλλιτέχνη.
Η μεγάλη του πορεία στην ελληνική δισκογραφία περιλαμβάνει αξέχαστα τραγούδια που έγραψαν ιστορία, όπως το “Για να σε συναντήσω” του Τάσου Λειβαδίτη και του Κώστα Λειβαδά, το οποίο έχει ερμηνευθεί από άλλους σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως η Νατάσα Μποφίλιου, η Ελευθερία Ζουγανέλη και ο Μίλτος Πασχαλίδης. Ωστόσο, κάθε του ερμηνεία ήταν μοναδική, με τον δικό του προσωπικό τόνο, γεμάτο συναισθηματική ένταση και αυθεντικότητα.
Το ταλέντο του, ωστόσο, δεν περιοριζόταν μόνο στο ελληνικό τραγούδι. Η αγάπη του για την κρητική μουσική και η επανεκτέλεση παλιών ριζίτικων και κρητικών τραγουδιών, όπως το “Άστρα Μη Με Μαλώνετε”, απέδειξαν την έντονη σύνδεση του με τον τόπο καταγωγής του και την επιθυμία του να μεταδώσει την κρητική παράδοση στην επόμενη γενιά.
Κάθε φορά που ερμήνευε ένα τραγούδι που είχε τις ρίζες του στην Κρήτη, ο Μανώλης Λιδάκης φρόντιζε να αφήσει ένα κομμάτι του εαυτού του μέσα σε αυτό, ενσωματώνοντας τον πολιτισμό του τόπου του στην ερμηνεία του.
Η μουσική του κληρονομιά είναι γεμάτη από συνεργασίες με μεγάλα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού. Η πορεία του περιλαμβάνει συμμετοχές σε σπουδαία δισκογραφικά έργα, όπως το “Μετά Από Σένα” (1982), το “Ούτε Που Ρώτησα” (1990), καθώς και τη συμμετοχή του σε διάφορους δίσκους με τους Γιώργο Νταλάρα, Σοφία Βόσσου και άλλους. Κάθε του συνεργασία και κάθε του τραγούδι σφράγιζαν την καλλιτεχνική του ποιότητα και την προσωπική του αξία ως μουσικός και ερμηνευτής.
Ο Μανώλης Λιδάκης αφήνει πίσω του ένα τεράστιο κενό. Ο Γιώργος Νταλάρας, εκφράζοντας την απώλεια, μίλησε με συγκίνηση για τον σπάνιο αυτόν καλλιτέχνη: «Ο Μανώλης! Αυτό το σπάνιο παιδί, αυτός ο καταπληκτικός κι ευαίσθητος τραγουδιστής. Αυτός ο αφοσιωμένος μουσικός που νοιαζόταν κι αγωνιούσε για το καλό τραγούδι».
Μια διαρκής αναζήτηση της ποιότητας και της αυθεντικότητας συνόδευε τον Μανώλη Λιδάκη καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του και το άνοιγμα της καρδιάς του στους άλλους καλλιτέχνες και το κοινό ήταν αδιαμφισβήτητο.
Το έργο του Μανώλη Λιδάκη θα ζει για πάντα. Μπορεί να έφυγε από τη ζωή, όμως η φωνή του θα παραμείνει αιώνια, ένα ζωντανό κομμάτι της μουσικής κληρονομιάς μας. Ο ίδιος, με τη συνειδητή αποφυγή της προχειρότητας και την αδιάκοπη προσπάθεια για την ποιότητα, κατάφερε να καταξιωθεί ως ένας πραγματικός καλλιτέχνης, της μουσικής αλλά και της ψυχής. Θα μας λείψει η αυθεντικότητά του και η αγνότητα του έργου του, αλλά το μουσικό του αποτύπωμα θα παραμείνει πάντα στην καρδιά μας, να μας συντροφεύει σε κάθε στιγμή της ζωής μας.
Πηγή: cnn.gr
