«Στο μέλλον ο καθένας θα είναι παγκοσμίως διάσημος για δεκαπέντε λεπτά», είχε πει ο Άντι Γουόρχολ, ο οποίος προφανώς και δεν είχε στο μυαλό του τον Αντώνη Μυλωνάκη. Τον 65χρονο, τέως βουλευτή, που επί τρεις ημέρες έχει εμφανιστεί σε κάθε κανάλι πανελλαδικής, αλλά και τοπικής εμβέλειας, για να επιτεθεί στον άνθρωπο που του έδωσε πολιτική στέγη. Διότι, για όσους δεν γνωρίζουν, ο άλλοτε αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού και μετέπειτα παρουσιαστής τηλεοπτικών εκπομπών, συντάχθηκε το 2019 με τον Κυριάκο Βελόπουλο στην Ελληνική Λύση επειδή ήταν άστεγος πολιτικά.
Μέσα σε τρεις ημέρες, ο Μυλωνάκης πραγματοποίησε τόσες τηλεοπτικές εμφανίσεις, όσες δεν είχε κάνει κατά τη διάρκεια της τετραετούς θητείας του στο κοινοβούλιο. Όλες είχαν τον ίδιο στόχο: να πλήξουν τον Πρόεδρο του κόμματος που του έδωσε τη δυνατότητα να εκλεγεί βουλευτής.
«Δεν δαγκώνεις το χέρι που σε ταΐζει», λέει ο λαός. Προφανώς, για να χρησιμοποιήσουμε μία προσφιλή λέξη του, ο Μυλωνάκης αγνοεί τη ρήση και κυρίως τη σοφία της. Γι’ αυτό επιτίθεται λυσσασμένα κατά του Κυριάκου Βελόπουλου. Απειλεί ότι θα ζητήσει να γίνει πλήρης έλεγχος στην Ελληνική Λύση. Λες και τέσσερα χρόνια βρισκόταν εκτός κόμματος και δεν ήξερε τι γινόταν σε αυτό.
«Θα ζητήσω έλεγχο παντού», είπε στο Mega. Άραγε, τι εννοεί; Έχει διαπιστώσει κάτι; Και, αν ναι, πότε συνέβη αυτό; Όταν του ζήτησαν να αλλάξει εκλογική περιφέρεια, για να αποδείξει ότι δεν ευσταθούν τα δημοσιεύματα περί προσέγγισης από τη Νέα Δημοκρατία, με στόχο την αλλαγή κόμματος μετά από τις εκλογές; Από την Πέμπτη άρχισε να φοβάται ο Μυλωνάκης ότι κάτι συμβαίνει στην Ελληνική Λύση και θέλει να γίνει έλεγχος; Μέχρι την Πέμπτη ήταν όλα καλώς καμωμένα ή, απλά εκείνος κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου; Εκτός και αν έκλεινε τα μάτια επειδή τον βόλευε η κατάσταση. Υπάρχει και αυτή η εκδοχή, με βάση πάντα όσα περιφέρει ο Μυλωνάκης από κανάλι σε κανάλι. Διότι αν έχει συμβεί κάτι στην Ελληνική Λύση και ο τέως βουλευτής της έκανε το… κορόιδο, τότε είναι συνένοχος. Τότε, κορόιδευε τον κόσμο που τον εμπιστευόταν και με την ψήφο του, τον έστειλε στο κοινοβούλιο.
Έφτασε, μάλιστα, στο σημείο ο Μυλωνάκης να προτρέπει μέσα από το Mega τον κόσμο και τους ψηφοφόρους του να μην πιστεύουν τον Κυριάκο Βελόπουλο. Του προσέδωσε απίστευτους χαρακτηρισμούς, που αγγίζουν τον Ποινικό Κώδικα και προσπάθησε να δικαιολογήσει τη συμπεριφορά του, την αχαριστία του, με το επιχείρημα ότι «προδόθηκα». Ποια ήταν η προδοσία; Ότι του ζήτησαν να αποδείξει ότι τον ενδιαφέρει πάνω απ’ όλα το κόμμα και όχι ο εαυτός του;
Αλλά ας προσεγγίσουμε τα λεγόμενα του Μυλωνάκη και από στρατιωτικής άποψης. Πρόκειται, άλλωστε, για άνθρωπο που έφτασε μέχρι τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη όταν αποστρατεύθηκε. Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι υπηρετεί στον Έβρο, ως διοικητής μίας μονάδας και είναι υποψήφιος να πάρει προαγωγή και να αναλάβει τη στρατιωτική διοίκηση όλου νομού. Τον έχει διαβεβαιώσει και ο αρμόδιος υπουργός Εθνικής Άμυνας. Αλλά όταν γίνονται οι κρίσεις, του λένε ότι πήρε άλλος την προαγωγή κι εκείνος πρέπει να μετακινηθεί σε άλλη μονάδα. Τι θα κάνει; Θα βγει και θα πει ότι πρέπει να ελεγχθούν τα στρατόπεδα; Θα βγει και θα αναφέρει λεπτομέρειες για την αποστολή του; Θα κατηγορήσει τον υπουργό επειδή τον πρόδωσε; Θα απαξιώσει τον Ελληνικό Στρατό; Διότι όλα αυτά έκανε ο Μυλωνάκης στην πολιτική ζωή της χώρας. Χωρίς, βέβαια, να δίνει την παραμικρή σημασία στις έννοιες «πίστη», «αφοσίωση», «συνολικό συμφέρον».
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το οποίο χαρακτήρισε «λιβελλογράφημα», ο τέως βουλευτής θα προσχωρούσε στη Νέα Δημοκρατία εφόσον εξασφάλιζε την επανεκλογή του με την Ελληνική Λύση. Επίσης έκανε λόγο για «στημένο» κείμενο. Πέρασαν ήδη πέντε μέρες και δεν είδαμε κάποια κίνηση κατά των ρεπορτάζ. Επίσης, δεν τον ακούσαμε να σχολιάζει τον Αλέξη Τσίπρα, διότι και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρθηκε σε ενδεχόμενη αποστασία βουλευτών της Ελληνικής Λύσης. Πότε θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη ο Μυλωνάκης, αφού έχει καθαρό το κούτελό του;
Επίσης, αν ανατρέξει κάποιος στο διαδικτυακό βιογραφικό του, θα εντοπίσει και συνεργασία με την εφημερίδα «Μακελειό», που επίσης αναδημοσίευσε το σχετικό ρεπορτάζ. Άραγε, του την έστησαν κι εκείνοι;
Θα αναρωτηθεί κάποιος γιατί γίνονται όλα αυτά. Μα, για την καρέκλα και ας την αρνείται κατηγορηματικά ο Μυλωνάκης. Η διαδρομή του αποδεικνύει την κάψα του να πρωταγωνιστήσει στην πολιτική ζωή. Από το 2009 άρχισε να βάζει υποψηφιότητα στις εκλογές. Τον Δεκέμβριο του 2018, μάλιστα, φέρεται να έθεσε στον Γιώργο Καρατζαφέρη θέμα αρχηγίας στον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό και όταν διαγράφηκε από εκείνο το κόμμα, πήγε και χτύπησε την πόρτα του Κυριάκου Βελόπουλου, ο οποίος τον δέχθηκε και τον έβαλε στα ψηφοδέλτια. Κι επειδή ο Μυλωνάκης παραποιεί κι εδώ την αλήθεια, ας βάλουμε τα πράγματα στη σωστή βάση τους. Δεν βγήκε μπροστά ο τέως βουλευτής, για να δώσει μάχες υπέρ του αρχηγού του. Η Ελληνική Λύση είχε ήδη μπει στο Ευρωκοινοβούλιο όταν εντάχθηκε σε αυτήν ο Μυλωνάκης. Είχε ήδη κάνει αισθητή τη δυναμική της. Μπήκε, δηλαδή, σε ένα κόμμα που όλοι προεξοφλούσαν την είσοδό του και στην Ελληνική Βουλή.
Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα απ’ όλα αυτά; Η επιβεβαίωση ότι δεν υπάρχει ασφαλέστερος εχθρός από τον ευεργετηθέντα. Ο Κυριάκος Βελόπουλος ευεργέτησε πολιτικά τον Αντώνη Μυλωνάκη και όταν του ζήτησε να αποδείξει ότι όντως δεν ισχύουν τα δημοσιεύματα, ο τέως βουλευτής υποδύθηκε τον ρόλο του θιγμένου και άρχισε να περιφέρεται στα κανάλια για να πλήξει την Ελληνική Λύση. Ό,τι θα έκανε μετεκλογικά, με βάση τις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις.
Εμείς θα κλείσουμε με ένα ερώτημα προς τον Αντώνη Μυλωνάκη: Γιατί έγραψαν γι’ αυτόν, τον Απόστολο Αβδελά και την Αναστασίου – Αικατερίνη Αλεξοπούλου και όχι για άλλους βουλευτές της Ελληνικής Λύσης; Όπως, όμως, μάς υπενθύμισε και ο Κυριάκος Βελόπουλος “ο πίνων μεθά, ο παίζων χάνει και ο ομιλών εκτίθεται”…
