Αμηχανία επικρατεί στην Κουμουνδούρου από τις συνεχείς αποκαλύψεις για συζητήσεις πρώην υπουργών που έχουν γίνει πλέον φέιγ βολάν. Άλλες μαγνητοφωνημένες συνομιλίες από τον υπερκοριό της ΕΥΠ δημοσιοποιούνται και δημιουργούν προϋποθέσεις κατηγορητηρίου για τον Πάνο Καμμένο, τη σύζυγό του Έλενα Τζούλη, τον Νίκο Τόσκα. Κάποιες άλλες καταγεγραμμένες ιδιωτικές συζητήσεις φτάνουν στη βουλή και γίνονται στοιχεία δικογραφίας για να ενισχυθεί το κατηγορητήριο εις βάρος του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου.
Αν υπήρχε παρακράτος και παραδικαστικό κύκλωμα, βέβαια, θα το διαπιστώσει η Δικαιοσύνη. Αλλά εδώ προκύπτουν σοβαρά ζητήματα που φτάνουν έως την ασφάλεια της χώρας και των πολιτών.
Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών έκανε σωστά τη δουλειά της και, μάλιστα, με εντολή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό είναι το ένα δεδομένο. Έψαχνε η ΕΥΠ για επίορκους αστυνομικούς και όχι μόνο.
Το δεύτερο δεδομένο είναι ότι μεταξύ άλλων έτυχε ο υπερκοριός να καταγράψει και συνομιλίες των υπουργών Εθνικής Άμυνας και Προστασίας του Πολίτη. Των δύο βασικών κυβερνητικών στελεχών που είχαν την ευθύνη για την ασφάλεια της χώρας και του λαού. Μέχρι τώρα έχουν δημοσιευθεί συγκεκριμένοι διάλογοι. Ποιος, όμως, διασφαλίζει ότι δεν ειπώθηκαν σε κάποια συνομιλία πιο σοβαρά πράγματα; Ότι δεν καταγράφηκαν ακόμα και θέματα που άπτονται της εθνικής ασφάλειας;
Κι, όμως, η παρακολούθηση των υπουργών θεωρείται απ’ όλους μία καθαρή διαδικασία. Προσπερνάμε τις κατηγορίες περί παρακράτους διότι όσοι συμμετέχουν σε τέτοιους μηχανισμούς θεωρείται αδιανόητο να τελούν υπό παρακολούθηση και να μην το γνωρίζουν. Αλλά γι’ αυτά θα αποφανθεί η Δικαιοσύνη. Εμείς απλά υπογραμμίζουμε το γεγονός ότι βασικά κυβερνητικά στελέχη βρίσκονταν υπό παρακολούθηση.
Στην άλλη υπόθεση, η βουλή αρνήθηκε να παραλάβει από τον Γιάνη Βαρουφάκη τις υποκλαπείσες συζητήσεις των Eurogroup. Και ορθώς έπραξε. Τώρα, όμως, δέχονται τη μαγνητοφωνημένη ιδιωτική συζήτηση ενός πρώην υπουργού. Πώς εξηγείται η διαφορά στάσης ανάμεσα στις δύο υποθέσεις; Και γι’ αυτό θα αποφανθεί η Δικαιοσύνη.
Η ουσία δεν αλλάζει. Κορυφαίοι υπουργοί της προηγούμενης κυβέρνησης παρακολουθούνταν στο πλαίσιο νόμιμης έρευνας. Τα ερωτήματα πολλά. Εμείς απλά θα θέσουμε ένα – δύο: πώς άφησε το παρακράτος αφύλακτα τα νώτα του και επέτρεψε τη δημοσιοποίηση τέτοιων συνομιλιών; Ή δεν ήταν παρακράτος ή υπήρχε και πιο ισχυρός μηχανισμός. Τι ισχύει τελικά; Συνήθως, ένα παρακράτος παίρνει μέτρα προφύλαξης. Εδώ, όμως, τα βλέπουμε όλα στο πιάτο. Μήπως θυμάται κάποιος τι συνέβη με τις παρακολουθήσεις το 2004; Τότε, τέθηκε ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Τώρα, μαθαίνουμε ότι την εποχή της παντοδυναμίας Αντώνη Σαμαρά, ο Πάνος Καμμένος είχε πρόσβαση στην ΕΥΠ! Σε λίγο θα μάθουμε ότι ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας συνελήφθη στα πράσα από τις αρμόδιες υπηρεσίες να παρεμβαίνει στις προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ξεκαθαρίζουμε ότι εμείς δεν παίρνουμε το μέρος κάποιου. Λέμε, όμως, το αυτονόητο. Ότι στο πλαίσιο μίας νόμιμης έρευνας καταγράφηκαν συνομιλίες κορυφαίων υπουργών, ενώ σε ιδιωτικές συναντήσεις μαγνητοφωνήθηκαν οι συζητήσεις. Θεωρούμε, λοιπόν, ως πρωταρχικό ζήτημα την ασφάλεια της χώρας! Για μας αυτό προκύπτει ως είδηση. Και στον ΣΥΡΙΖΑ, απλά παρακολουθούν τις αποκαλύψεις ότι τους παρακολουθούσαν ακόμα και όταν ήταν κυβέρνηση!
