Στην Ολομέλεια της Βουλής ξεκίνησε από το πρωί η συζήτηση των δύο Συμφωνιών οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών με Ιταλία και Αίγυπτο.
Πρόκειται για τα σχέδια νόμου του υπουργείου Εξωτερικών για «κύρωση της συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ιταλικής Δημοκρατίας για την οριοθέτηση των αντίστοιχων θαλασσίων ζωνών τους» και «κύρωση της συμφωνίας μεταξύ της κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της κυβέρνησης της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ των δύο κρατών», με το ενδιαφέρον να συγκεντρώνεται στις τοποθετήσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και των υπόλοιπων πολιτικών αρχηγών.
Η συζήτηση ξεκίνησε με ένσταση αντισυνταγματικότητας από την Ελληνική Λύση, η οποία έπειτα από συνοπτική συζήτηση, η ένσταση απορρίφθηκε. Ο παριστάμενος υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας αναφέρθηκε σε πρόδηλο νομικό σφάλμα, καθώς στην κύρωση των συμφωνιών αυτών δεν έχει εφαρμογή το άρθρο 28 παρ. 3 του Συντάγματος (απόλυτη πλειοψηφία για ψήφιση νόμου που περιορίζει την εθνική κυριαρχία) που επικαλέστηκε ο εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης Κώστας Χήτας αλλά το 28 παρ. 1* (εφαρμογή Διεθνούς Δικαίου με αμοιβαιότητα). Ο κ. Χήτας είχε αναφέρει ότι οι συμφωνίες είναι επιζήμιες για την πατρίδα και μειώνουν την εθνική κυριαρχία της διότι προβλέπουν μειωμένη επήρεια ελληνικών νησιών. Από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, ο Γιώργος Κατρούγκαλος είπε ότι υπάρχει θέμα ακολουθούμενης μεθοδολογίας αλλά όχι θέμα περιορισμού εθνικής κυριαρχίας. Από το Κίνημα Αλλαγής ο Ανδρέας Λοβέρδος είπε ότι η αίτηση είναι “εκτός θέματος”, ενώ από το ΜέΡΑ25 η Σοφία Σακοράφα σημείωσε ότι η αμοιβαιότητα έχει τηρηθεί.
Σημειώνεται, επίσης, η αναφορά του αντιπροέδρου της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη σε πληροφορίες που θέλουν τον ΣΥΡΙΖΑ να ζητά ονομαστική ψηφοφορία.
*Άρθρο 28 του Συντάγματος
Άρθρο 28: (Κανόνες του διεθνούς δικαίου και διεθνείς οργανισμοί)
1. Oι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. H εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας.
2. Για να εξυπηρετηθεί σπουδαίο εθνικό συμφέρον και να προαχθεί η συνεργασία με άλλα κράτη, μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Για την ψήφιση νόμου που κυρώνει αυτή τη συνθήκη ή συμφωνία απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών.
3. H Eλλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας.
