Μέσα στον ορυμαγδό των αποκαλύψεων για το παρακράτος των… μπουνταλάδων και τα αποτρόπαια εγκλήματα, πέρασε στο ντούκου η αποκάλυψη του Χοακίν Αλμούνια στο «Βήμα» της προηγούμενης Κυριακής. Ο πρώην επίτροπος Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είπε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα. Αποκάλυψε πως μπήκε η Ελλάδα στα μνημόνια. Αλλά ούτε ένα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν αξιοποίησε τις πάσες του Αλμούνια.
«Δεν είμαι κάποιος που μπορεί να πει ότι είναι απολύτως ικανοποιημένος με όλα όσα έγιναν στο παρελθόν. Ωστόσο, θυμάμαι ότι όταν ανέλαβα ως Επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων τον Απρίλιο του 2004, μία από τις πρώτες αποφάσεις μου ήταν να ξεκινήσω τη Διαδικασία Υπερβολικού Ελλείμματος (EDP) για ορισμένα κράτη-μέλη. Ένα από αυτά ήταν η Ελλάδα, κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών της κυβέρνηση Καραμανλή», είπε μεταξύ άλλων ο Αλμούνια. Με βάση τις δηλώσεις του, το πρόβλημα προφανώς δημιουργήθηκε στα χρόνια του Κώστα Σημίτη. Διότι οι εκλογές είχαν διεξαχθεί στις 10 Μαρτίου. Συνεπώς δεν προλάβαινε η κυβέρνηση Καραμανλή να αυξήσει το δημόσιο έλλειμμα. Αυτό είχε συμβεί επί Σημίτη! Καίρια παρατήρηση που εξηγεί σε μεγάλο βαθμό και τα αδιάφορα σφυρίγματα από τη Χαριλάου Τρικούπη.
«Την ίδια στιγμή, διεξαγόταν μία συζήτηση σε επίπεδο Eurogroup και Eco/Fin για τα στατιστικά στοιχεία που παρείχε η Ελλάδα. Ζήτησα από το Eco/Fin να δοθούν στην Επιτροπή ελεγκτικές αρμοδιότητες επί των δημοσιονομικών προϋπολογισμών σε εκείνα τα κράτη-μέλη για τα οποία η Eurostat είχε αμφιβολίες σχετικά με την αξιοπιστία τους. Οι υπουργοί Οικονομικών αρνήθηκαν, αν και γνώριζαν αρκετά καλά την έλλειψη αξιοπιστίας ορισμένων από τα ελληνικά στατιστικά στοιχεία. Πιστεύω ότι επρόκειτο για μεγάλο λάθος. Εκείνα τα χρόνια ήμασταν σχεδόν υποχρεωμένοι να πιστεύουμε στην ακρίβεια των στοιχείων που μας παρέχονταν. Όταν, τον Οκτώβριο του 2009, η κυβέρνηση Παπανδρέου άνοιξε τα βιβλία, δεν εξεπλάγην. Τον Ιούνιο του 2009, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές, ενημέρωσα γραπτώς το Eurogroup ότι το αληθινό μέγεθος του ελληνικού δημοσιονομικού ελλείμματος υπερβαίνει το 10%, αλλά δεν είχαμε λάβει εξουσίες να ερευνήσουμε τα πραγματικά στοιχεία. Ήταν δύσκολο να καταλάβουμε το επίπεδο αξιοπιστίας των δαπανών σε Άμυνα, Υγεία και Τοπική Αυτοδιοίκηση. Όταν το 2010 το Eco/Fin επέτρεψε στην Επιτροπή να χρησιμοποιήσει ελεγκτικές εξουσίες, οι εξηγήσεις ήταν στο τραπέζι. Οι ελληνικές αρχές συνεργάστηκαν εντατικά και σήμερα τα ελληνικά στατιστικά στοιχεία είναι αξιόπιστα όπως σε κάθε άλλη χώρα», πρόσθεσε ο Αλμούνια.
Πάμε στο ζουμί. Τον Ιούνιο του 2009, ο τότε επίτροπος Οικονομικών ενημέρωσε εγγράφως το Eurogroup. Άρα, τότε έμαθε και ο Γιάννης Παπαθανασίου ότι μας έπιασαν με τη γίδα στην πλάτη. Γι’ αυτό πήγαμε σε εκλογές. Διότι αντιλήφθηκε ο Κώστας Καραμανλής ότι δεν είχε περιθώρια να κρύψει την αλήθεια. Δεν τον έπιασε, δηλαδή, μια κρίση ειλικρίνειας. Και τι έκανε; Ό,τι και ο Σημίτης το 2004. Έστειλε την καυτή πατάτα στα χέρια του Γιώργου Παπανδρέου! Και φυσικά έκρυψε την πλήρη αλήθεια από τον ελληνικό λαό. Όπως την έκρυψαν και αρκετά στελέχη της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Θέλετε ονόματα; Πρώτα από όλους ο σημερινός πρωθυπουργός. Ήταν ήδη βουλευτής. Κι αν υποστηρίξει κάποιος ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν απλά ένας νεαρός βουλευτής, θα απαντήσουμε ότι η Ντόρα Μπακογιάννη ήταν υπουργός Εξωτερικών και υποψήφιος πρόεδρος, ενώ όλοι γνωρίζουν ότι στις οικογενειακές μαζώξεις γίνονταν συζητήσεις για την πολιτική και οικονομικά κατάσταση του τόπου.
Ο δεύτερος που έκρυψε την αλήθεια και πρωταγωνιστεί και σήμερα λέγεται Αντώνης Σαμαράς. Ήταν υπουργός Πολιτισμού και υποψήφιος για την αρχηγία της ΝΔ.
Αν ρίξουμε μία ματιά στα υπουργεία της τελευταίας κυβέρνησης Καραμανλή θα βρούμε τον Κωστή Χατζηδάκη, τον Γιάννη Πλακιωτάκη, τον Κωνσταντίνο Τασούλα, τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, τον Νίκο Δένδια. Όλοι αυτοί έκρυψαν το 2009 την αλήθεια που γνώριζαν έπειτα και από την έγγραφη ενημέρωση του Eurogroup. Και σήμερα κουνάνε το δάχτυλο και υποστηρίζουν ότι λένε την αλήθεια στους πολίτες. Αλλά στην Κουμουνδούρου τους φταίνε οι… δημοσιογράφοι.
