Σε μία εποχή που οι Έλληνες απομακρύνονται καθημερινά από τις ρίζες τους, υπάρχουν άνθρωποι που ως φάροι γνώσης μεταλαμπαδεύουν στις νεότερες γενιές τον ελληνικό πολιτισμό, αρχαίο και σύγχρονο. Αρκεί να παρακολουθήσει κάποιος μία ομιλία του Κωνσταντίνου Γεωργακόπουλου για να νιώσει το μεγαλείο των προγόνων μας. Πρωτίστως, όμως, κάθε λέξη που βγαίνει από το στόμα του Καθηγητή Ιστορίας της Επιστήμης και Συγγραφέα κάνει τον θεατή, τον αναγνώστη και τον ακροατή να αντιληφθεί τον ιστορικό πλούτο, που κρύβει κάθε γωνιά αυτής της χώρας, μα και όλες οι γειτονιές του κόσμου που κουβαλούν στο πέρασμα των χρόνων το ελληνικό αποτύπωμα.
Ο Κωνσταντίνος Γεωργακόπουλος μεταφέρει με τον πλέον κατανοητό τρόπο τις δράσεις των ανώνυμων πολιτών στη πολιτιστική διαδρομή των ανθρώπων, αλλά αναλύει και τις επιδράσεις των ηγετών και των επιφανών εκπροσώπων κάθε περιόδου. Η απλότητά του αποτελεί τη σαφή απόδειξη της γνώσης του. Όπως, άλλωστε, είχε πει και ο Αϊνστάιν “αν δεν μπορείς να εξηγήσεις κάτι με απλά λόγια, τότε κι εσύ δεν το έχεις καταλάβει σωστά”. Για τον Κωνσταντίνο Γεωργακόπουλο, όμως, δεν υπάρχει τέτοιο πρόβλημα διότι γράφει και μιλάει για κάθε τι που έχει κάνει κτήμα του. Έχει εντρυφήσει στα ιστορικά γεγονότα σα να τα έζησε την περίοδο που διαδραματίστηκαν. Το αντιλήφθηκαν όσοι τον άκουσαν πρόσφατα να αναφέρεται στη σχέση της μητέρας Ελλάδας και των Ελλήνων της Αιγύπτου. Η εκδήλωση της 22ας Νοεμβρίου στο ΑΣΤΥ Αιγυπτιωτών έμεινε βαθιά χαραγμένη στο μυαλό όσων την παρακολούθησαν.
“Η Αίγυπτος των Ελλήνων”, πέρασε στο μυαλό όλων μας μέσα από τον λιτό, μα συγχρόνως τόσο πλούσιο από γεγονότα, λόγο του Κωνσταντίνου Γεωργακόπουλου.
Με την ίδια ευφορία αποχώρησαν και όσοι βρέθηκαν τη Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου στην Αίθουσα Πολιτιστικού «Δήμαρχος Βασ. Γκατσόπουλος» στο Δημαρχείο Κηφισιάς. Εκεί, ο καθηγητής Ιστορίας της Επιστήμης και συγγραφέας αναφέρθηκε σε μία ιστορική μορφή. Λες και περνούσε μέσα από το μάτια μας, ο “Μένανδρος ο Κηφισεύς” πήρα σάρκα και οστά χάρη στην αφήγηση του Κωνσταντίνου Γεωργακόπουλου. Στιγμές ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη όσων τις βίωσαν και, βέβαια, με τη δίψα να αυξάνεται για νέες πληροφορίες για την Ιστορία του Ελληνισμού, όπως εξαπλώθηκε στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.
