Σε δήλωσή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κύριος Ανδρουλάκης υπογράμμισε:
«Είμαστε εδώ, διότι έχουμε χρέος, ως σοσιαλιστές και δημοκράτες, να προσφέρουμε μια νέα ελπίδα στους λαούς της Ευρώπης. Μια νέα ελπίδα απέναντι στην συντήρηση, στον λαϊκισμό, απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς, για μια Ευρώπη κοινωνικής δικαιοσύνης, αλληλεγγύης, μια Ευρώπη γεωπολιτικής και κοινωνικής ασφάλειας. Αυτό είναι το όραμά μας και έχουμε χρέος να δυναμώσουμε στις ευρωπαϊκές εκλογές, διότι μια δυνατή φωνή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς είναι εγγύηση για μια τέτοια πορεία, για το μέλλον της Ευρώπης»
Αναφερόμενος στον υποψήφιο των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών για την προεδρία της Κομισιόν, ο κύριος Ανδρουλάκης πρόσθεσε:
«Εύχομαι καλή επιτυχία του Νίκολας Σμιτ. Ήμασταν συνάδελφοι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και θα αγωνιστούμε όλοι μαζί για κοινά χρηματοδοτικά εργαλεία, ώστε να στηρίξουμε ιδιαίτερα τις χώρες του Νότου, να αντιμετωπίσουμε το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας. Αλλά και για κοινή εξωτερική πολιτική άμυνας, για το μεγάλο ζήτημα του Ευρωστρατού, ώστε να νιώθουν ασφάλεια οι ευρωπαϊκοί λαοί της περιφέρειας και για ζητήματα που αφορούν τους εργαζόμενους, τα οποία είναι δική του ατζέντα, με ένα δικό του σχέδιο, διότι στην Ευρώπη υπάρχει μεγάλη εργασιακή ανασφάλεια. Είδαμε τι έγινε, πρόσφατα, με την νομοθεσία για τις πλατφόρμες, όπου δυστυχώς η ελληνική κυβέρνηση δεν στήριξε μια μεγάλη μεταρρύθμιση, ώστε να βοηθήσουμε αυτούς τους εργαζόμενους. Αυτές είναι οι αγωνίες μας και εύχομαι να τα καταφέρουμε».
Σε ό,τι αφορά, τέλος, τις συναντήσεις του με ευρωπαίους πρωθυπουργούς και αρχηγούς κομμάτων του προοδευτικού χώρου, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, υπογράμμισε:
«Εδώ στην Ρώμη είχα χρήσιμες επαφές με τον πρωθυπουργό της Πορτογαλίας, τον Αντόνιο Κόστα, τον Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ και σε λίγο θα δω την γραμματέα του Ιταλικού Δημοκρατικού Κόμματος και πρώην συνάδελφο, Έλι Σλάιν. Εγώ θήτευσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε μια κρίσιμη περίοδο, την περίοδο της οικονομικής κρίσης. Έχω διατηρήσει σχέσεις με ευρωπαίους ηγέτες, διότι ζήσαμε ιδιαίτερα δύσκολες στιγμές για την ενότητα της Ευρώπης, για τις ανάγκες των λαών της Ευρώπης και ιδίως του Νότου, με τις πολιτικές της λιτότητας. Γι΄αυτό η συγκεκριμένη εμπειρία είναι χρήσιμη, νομίζω, για να έχουμε έναν νέο προσανατολισμό, πιο δίκαιο. Έναν προσανατολισμό που κατανοεί ότι η ενωμένη Ευρώπη δεν μπορεί να είναι μια Ευρώπη του γαλλογερμανικού άξονα, αλλά μια Ευρώπη δημοκρατική, όπου όλοι οι λαοί, μικροί και μεγάλοι, να έχουν ισχυρή φωνή στο τραπέζι της συναπόφασης».
