Την αρχή έκανε το documento με ρεπορτάζ για τα 308 εκατομμύρια που χρωστούν η Νέα Δημοκρατία και οι βουλευτές της. Ακολούθησε η Μπαμ στο ρεπορτάζ που σαν άλλη καμήλα είδε μόνο τις καμπούρες όσων βρίσκονται ή κινήθηκαν πέριξ της Κουμουνδούρου.
Από το site του Κώστα Βαξεβάνη μάθαμε ότι οι δανειακές υποχρεώσεις της κυβερνώσας παράταξης έφτασαν τα 308 εκατ. ευρώ από το 198 εκατ. το 2015. Η αύξηση κατά τη διάρκεια της 5ετίας έγινε με γεωμετρική πρόοδο και έτσι δημιουργείται η αίσθηση των ανεκπλήρωτων υποχρεώσεων.
Το θέμα συνεχίστηκε με αναρτήσεις του Παύλου Πολάκη. Ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας έφτιαξε μέχρι και πίνακα. Απ’ αυτόν μάθαμε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρωστάει 1.362.196 ευρώ. Στη δεύτερη θέση της λίστας βρίσκεται ο προκάτοχός του στην προεδρία της ΝΔ, Γιάννης Πλακιωτάκης με δανειακές υποχρεώσεις 1.308.148. Ακολουθεί ο υφυπουργός Ανάπτυξης, Γιάννης Τσακίρης με δάνεια 1.110.095 ευρώ και ο Νότης Μηταράκης που χρωστάει 1.069.304 ευρώ. Σε καλύτερη κατάσταση βρίσκεται ο Λευτέρης Αυγενάκης. Ο υφυπουργός Αθλητισμού οφείλει 719.951 εκατ. ευρώ και ο Άδωνις Γεωργιάδης 624.762 ευρώ.
Σε εποχές που η ρευστότητα της αγοράς είναι περιορισμένη, η δανειοδότηση των κυβερνητικών στελεχών προκαλεί πολλά ερωτηματικά. Με ποια κριτήρια τους δόθηκαν τόσα χρήματα; Και με ποιες εγγυήσεις; Οι τράπεζες επιβίωσαν επειδή οι κυβερνήσεις άρμεξαν τρεις φορές τον ελληνικό λαό. Το πρόβλημα είχε δημιουργηθεί από τέτοια θαλασσοδάνεια. Αλλά η ιστορία επαναλαμβάνεται και ο Γιάννης Στουρνάρας περί άλλων τυρβάζει.
Πολλοί, βέβαια, αμφισβητούν τα στοιχεία του Πολάκη. Τα θεωρούν διογκωμένα, οπότε ο πρώην υπουργός έχει το βάρος της απόδειξης.
Αλλά μη σταθούμε μόνο στο documento. Υπάρχουν και τα ΜΜΕ που βλέπουν μόνο τα χρέη του ΣΥΡΙΖΑ και προσπερνούν εκείνα της Νέας Δημοκρατίας. Η Μπαμ στο ρεπορτάζ είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. «Τα κόκκινα πολιτικά δάνεια», έγραψε στο πρωτοσέλιδό της. Στο ρεπορτάζ, βέβαια, αναφέρονται οι δανειακές υποχρεώσεις και για στελέχη της κυβέρνησης, όπως και άλλως πολιτικών χώρων. Πόσοι, όμως, μπορούν να αγοράσουν την εφημερίδα και να διαβάσουν τις εσωτερικές σελίδες; Το επικοινωνιακό παιχνίδι μέσω του πρωτοσέλιδου έγινε κανονικά και με τον νόμο.
