Ο 13ος και 14ος μισθός έχουν σχεδόν έναν αιώνα ιστορίας στην Ελλάδα και καταβάλλονταν σταθερά μέχρι και το 2012 είτε στο δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα.
Στο Δημόσιο, τα επιδόματα εορτών αναγνωρίσθηκαν υπέρ των δημοσίων υπαλλήλων με τον Α.Ν. 1502/1950.
Στις 7 Νοεμβρίου 2012 καταργήθηκαν τα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και Αδείας για τους δημόσιους υπάλληλους και όλους τους συνταξιούχους. Αντίθετα, στον ιδιωτικό τομέα, ο 13ος και 14ος μισθός εξακολουθούν να καταβάλλονται δικαίως, διατηρώντας έτσι τη σημασία τους ως θεμελιώδες στοιχείο της μισθολογικής πολιτικής.
Το Ινστιτούτο Μελετών και Ερευνών της ΑΔΕΔΥ όλα αυτά τα χρόνια έχει συντάξει μελέτες, οι οποίες επιβεβαιώνουν την οικονομική αιμορραγία που έχουν υποστεί οι δημόσιοι υπάλληλοι, ελέω περικοπών.
Στην Ελλάδα οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων υποχώρησαν συνολικά κατά 25,6%, ενώ αντίθετα στην Ευρωζώνη αυξήθηκαν κατά 21,4% και στην Ε.Ε. κατά 23,8%.
Τα Τελευταία στοιχεία της Eurostat αποτυπώνουν πλέον την οδυνηρή πραγματικότητα.
Ο μέσος μισθός των Δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα από πλευράς αγοραστικής δύναμης, είναι στην τελευταία θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η έκθεση κονιορτοποιεί το κυβερνητικό αφήγημα – που πρόθυμα αναπαράγουν τα συστημικά Μέσα Ενημέρωσης – για αυξήσεις δισεκατομμυρίων ευρώ στους Δημόσιους υπαλλήλους.
Κι ενώ η χώρα μας έχει βγει από τα Μνημόνια ήδη από το 2019, η Κυβέρνηση της ΝΔ αρνείται να συζητήσει το ενδεχόμενο αποκατάστασης των μισθολογικών απωλειών των δημοσίων υπαλλήλων . Την ίδια περίοδο χώρες που βίωσαν ανάλογη οικονομική κρίση, όπως η Ισπανία η Πορτογαλία , η Κύπρος και η Ιρλανδία, έχουν άρει τις επιπτώσεις των μνημονιακών μέτρων στο κόσμο της μισθωτής εργασίας.
Η ΑΔΕΔΥ, με αίτημά της -το οποίο έγινε δεκτό -ζήτησε από το Συμβούλιο της Επικρατείας την διεξαγωγή πρότυπης δίκης για να κριθεί η συνταγματικότητα της διατήρησης της κατάργησης των επιδομάτων εορτών και αδείας στο Δημόσιο καθώς εξέλιπαν οι λόγοι επιβολής.
Ταυτόχρονα η ενσωμάτωση στο Εθνικό Δίκαιο της Ευρωπαϊκής οδηγίας 2022/2041/ΕΕ που θεσμοθετεί την εξίσωση των κατώτατων μισθών των εργαζομένων στα κράτη-μέλη της ΕΕ, αδιακρίτως αν ανήκουν στον δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα λειτουργεί προσθετικά στο νομικό της οπλοστάσιο.
Στην Ελλάδα ο κατώτατος μισθός στο Δημόσιο υπολείπεται 1700 ευρώ σε ετήσια βάση από τον κατώτατο στον ιδιωτικό τομέα.
Το δημοσιονομικό κόστος επαναφοράς του 13ου και 14ου μισθού ανέρχεται σε ετήσια βάση στα 2,1 δις ευρώ.
Με βάσει τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους , από αυτά το 30% περίπου 700 εκατομμύρια γυρίζουν άμεσα στα κρατικά ταμεία (φόροι, εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία) .
Το υπόλοιπο 1,4 δις κατευθύνεται – όπως γνωρίζει το σύνολο της κοινωνίας – στην αγορά, δημιουργώντας επιπλέον έσοδα για τον κρατικό προϋπολογισμό ( ΦΠΑ).
Η κυβέρνηση εξαιτίας της διευρυμένης κοινωνικής πίεσης για υλοποίηση του δικαίου αιτήματος , καταφεύγει στην καλλιέργεια του φόβου , μιλώντας για δημοσιονομικό εκτροχιασμό και επιστροφή σε μνημονιακές καταστάσεις.
Κινδυνεύει με εκτροχιασμό η οικονομία-η οποία αυξάνεται με ρυθμό υπερτιπλάσιο του Μέσου Ευρωπαϊκού (2,8 έναντι 0,8)- από την χορήγηση των «δώρων» στο δημόσιο και δεν κινδυνεύει από την μείωση της φορολογίας στα κέρδη των Ανωνύμων Εταιριών και τις δεκάδες φοροαπαλλαγές για τους επιχειρηματίες και τους εφοπλιστές. Κινδυνεύει με εκτροχιασμό η οικονομία , αν από τα πλεονάσματα που αγγίζουν τα 10 δις , δοθούν τα 2 δις σε αυτούς που κατά τεκμήριο πλήρωσαν το μεγαλύτερο βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής και δεν κινδυνεύει από την διασπάθιση του δημόσιου χρήματος και το μοίρασμα του στα κερδοσκοπικά συμφέροντα που στηρίζουν την κυβέρνηση.
Επιπλέον είναι πρόκληση στο « κοινό περί δικαίου αίσθημα» η επίκληση τέτοιου είδους επιχειρημάτων, την στιγμή που τα κέρδη των τραπεζών, των ομίλων της ηλεκτρικής ενέργειας , των καυσίμων ,των τροφίμων, των βασικών αγαθών και υπηρεσιών αυξάνονται με αλματώδεις ρυθμούς.
Στη σημερινή συγκυρία, μετά από 13 χρόνια , δεν υπάρχει καμία δικαιολογία πλέον για την μη επαναχορηγηση του 13ου και 14ου μισθού. Οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα, έχουμε πλήρη επίγνωση των δυσκολιών που υπάρχουν. θα εντείνουμε τον αγώνα μας σε κάθε επίπεδο. Είμαστε αισιόδοξοι. Η υλοποίηση του αιτήματος , αφορά την αξιοπρεπή διαβίωση μας και ως εκ τούτου είναι θέμα κοινωνικής δικαιοσύνης.
*Μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής ΑΔΕΔΥ, Πρόεδρος Νομαρχιακό Τμήματος Ιωαννίνων
Πηγή: documentonews.gr
