Όταν ρωτήθηκε το 2015 αν είχε σκεφτεί ποτέ ότι μπορεί μια μέρα να γίνει Πάπας, ο Φιλιππινέζος καρδινάλιος Λουίς Αντόνιο Τάγκλε γέλασε…
«Κάνω μια δημόσια εξομολόγηση εδώ. Δεν μπορώ καν να διαχειριστώ τη ζωή μου. Πώς μπορώ να φανταστώ μια παγκόσμια κοινότητα;»
Παρά την αυτοσαρκαστική του απάντηση, ο Φιλιππινέζος καρδινάλιος συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων που προτείνονται ως οι πιθανοί διάδοχοι του Πάπα Φραγκίσκου.
Ο Ασιάτης καρδινάλιος
Εάν διοριστεί, θα είναι ο πρώτος Ασιάτης πάπας στη σύγχρονη εποχή.
Ο Τάγκλε, ο οποίος έχει το παρατσούκλι «Chito», έχει περιγραφεί ως ο Ασιάτης Φραγκίσκος, λόγω της προοδευτικής του αντίληψης και του ταπεινού τρόπου ζωής του.
Στο παρελθόν έχει επικρίνει τη «σκληρή» στάση απέναντι στις ανύπαντρες μητέρες και τους ομοφυλόφιλους ή τους διαζευγμένους. Ως επίσκοπος της Imus, μιας πόλης κοντά στη Μανίλα, προσκαλούσε τους άπορους να φάνε μαζί του.
Γνωστός ως προσιτός και ανεπιτήδευτος, ο Τάγκλε είναι επίσης οπαδός του τραγουδιού και του χορού. Βίντεο του στο Tiktok έχουν κοινοποιηθεί ευρέως, κερδίζοντας την αποδοχή πολλών στις Φιλιππίνες, όπου το καραόκε είναι ουσιαστικά εθνικό άθλημα, και όχι μόνο.
«Όταν μιλάει και δίνει διαλέξεις δεν είναι ο συνηθισμένος, επίσημος ιερέας. Τραγουδάει. Είναι Φιλιππινέζος. Είναι ένας ιερέας του καραόκε», δήλωσε ο Michael Xiao Chua, ιστορικός στο Πανεπιστήμιο De La Salle, μιλώντας στον Guardian.
Ο Τάγκλε έχει ένα στυλ «εκτός κλίματος» και είναι σαν «ροκ σταρ» μετά τη λειτουργία, πρόσθεσε, λέγοντας ότι είδε εθελοντές να κάνουν κύκλο γύρω από τον Τάγκλε για να διαχειριστούν τις ουρές των ανθρώπων που ήθελαν να τον χαιρετήσουν.
Από.. γιατρός, καρδινάλιος
Ο 67χρονος Τάγκλε γεννήθηκε στο Imus, κοντά στην περιοχή της πρωτεύουσας Μετρό Μανίλα, από καθολικούς γονείς που εργάζονταν σε τράπεζα.
«Είναι [από] μια πολύ απλή οικογένεια – όχι φτωχή, αλλά ούτε και πλούσια», δήλωσε η Mary John Mananzan, μια ιεραποστολική αδελφή που γνωρίζει τον Tagle εδώ και δεκαετίες.
Ο Τάγκλε φέρεται να ήθελε να γίνει γιατρός, αλλά μπήκε στην εκκλησία αφού ένας ιερέας τον ξεγέλασε για να κάνει αίτηση σε ένα ιεροδιδασκαλείο στο Quezon City.
Πήρε διδακτορικό στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Αμερικής και έγινε επίσκοπος του Imus και, αργότερα, αρχιεπίσκοπος της Μανίλας. Το 2012 ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ’ τον έκανε καρδινάλιο.
Αλλά η άνοδός του στα ανώτατα κλιμάκια της Καθολικής Εκκλησίας δεν υπήρξε χωρίς αντιπαραθέσεις.
Οι κατηγορίες
Ο Τάγκλε υπηρέτησε ως πρόεδρος της Caritas Internationalis από το 2015 έως το 2022, όταν η ηγετική ομάδα απομακρύνθηκε λόγω ανησυχιών για κακοδιαχείριση.
Εκείνη την εποχή ο Τάγκλε – ο οποίος δεν συμμετείχε στις καθημερινές εργασίες – δήλωσε ότι η απόφαση δεν αφορούσε καταγγελίες για σεξουαλική κακοποίηση ή κακοδιαχείριση χρημάτων.
Τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους μια ομάδα επιζώντων, το Δίκτυο Επιζώντων όσων κακοποιήθηκαν από ιερείς, ζήτησε τη διεξαγωγή έρευνας για τον Τάγκλε και άλλους πέντε καρδινάλιους, σε σχέση με τον χειρισμό υποθέσεων φερόμενων κακοποιήσεων παιδιών από την Caritas Internationalis στη Νέα Ζηλανδία και την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Ο Τάγκλε δεν έχει σχολιάσει τίποτα για αυτό.
Οι ακτιβιστές έχουν πει ότι ο Τάγκλε δεν έχει εργαστεί αρκετά σκληρά για την αντιμετώπιση της σεξουαλικής κακοποίησης στην εκκλησία. Η Anne Barrett Doyle, συνδιευθύντρια του BishopAccountability.org, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι η εκκλησία στις Φιλιππίνες βρισκόταν σε «σκοτεινή εποχή» όσον αφορά το θέμα και ότι οι κατευθυντήριες γραμμές για την αντιμετώπιση των καταγγελιών δεν έχουν δημοσιευθεί στον ιστότοπο της αρχιεπισκοπής της Μανίλας ή της Διάσκεψης των Επισκόπων των Φιλιππίνων.
Αμφισβητώντας την καταλληλότητά του, είπε: «Εάν ο καρδινάλιος Τάγκλε δεν μπορεί να πείσει ούτε τους αδελφούς του επισκόπους από την πατρίδα του να δημοσιεύσουν κατευθυντήριες γραμμές, τι στο καλό μπορούμε να περιμένουμε να πετύχει ως πάπας μιας παγκόσμιας εκκλησίας;».
Ωστόσο, η Διάσκεψη Καθολικών Επισκόπων των Φιλιππίνων υπερασπίστηκε τον Τάγκλε, δηλώνοντας ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του ως επίσκοπος του Imus και αρχιεπίσκοπος της Μανίλας είχε «συμμετάσχει ενεργά στην ανάπτυξη και εφαρμογή» κατευθυντήριων γραμμών για τον χειρισμό υποθέσεων σεξουαλικής κακοποίησης, αλλά ότι «δεν έχει πλέον άμεση εξουσία σε καμία επισκοπή στις Φιλιππίνες».
Ο Tagle, ανέφερε, «έχει σταθερά υποστηρίξει μια ταπεινή και ευαίσθητη Εκκλησία που ακούει τις κραυγές των πληγωμένων και ενεργεί αποφασιστικά για την προστασία των ευάλωτων».
Για τον πόλεμο κατά των ναρκωτικών
Στις Φιλιππίνες, ο Τάγκλε έχει επίσης κατηγορηθεί ότι άργησε να καταδικάσει τον λεγόμενο πόλεμο κατά των ναρκωτικών του πρώην προέδρου των Φιλιππίνων Ροντρίγκο Ντουέρτε. Έως και 30.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν στις καταστολές, οι οποίες ξεκίνησαν μετά την ανάληψη των καθηκόντων του Ντουτέρτε τον Ιούνιο του 2016. Πολλά θύματα ήταν νεαροί άνδρες, οι οποίοι πυροβολήθηκαν στους δρόμους.
Το 2017, ο Τάγκλε έγραψε μια ποιμαντική επιστολή στην οποία επέκρινε τις δολοφονίες, λέγοντας: «Δεν μπορούμε να κυβερνάμε το έθνος σκοτώνοντας. Δεν μπορούμε να προωθήσουμε έναν ανθρώπινο και αξιοπρεπή πολιτισμό των Φιλιππίνων σκοτώνοντας». Ωστόσο, ορισμένοι λένε ότι θα έπρεπε να είχε μιλήσει πιο ξεκάθαρα νωρίτερα.
Ο πόλεμος του Ντουτέρτε κατά των ναρκωτικών σηματοδότησε ένα δύσκολο κεφάλαιο για την Καθολική Εκκλησία στις Φιλιππίνες. Ορισμένοι ιερείς διακινδύνευσαν αντίποινα επικρίνοντας τις δολοφονίες, και παρά τη διεθνή κατακραυγή για τις δολοφονίες, ο Ντουτέρτε παρέμεινε ιδιαίτερα δημοφιλής στον πληθυσμό που πλειοψηφεί στην καθολική κοινότητα.
Η Mary John Mananzan είπε ότι ο Tagle δεν ήταν «ο καταδικαστικός τύπος». «Είχε πολύ έντονες δηλώσεις για τις εξωδικαστικές εκτελέσεις… Αλλά ποτέ δεν [μίλησε] για τον Ντουτέρτε ως πρόσωπο».
Στις Φιλιππίνες…
Ο Τάγκλε αντιτάχθηκε στην ψήφιση του νομοσχεδίου για την αναπαραγωγική υγεία στις Φιλιππίνες, το οποίο προσέφερε δωρεάν αντισυλληπτικά και πληροφορίες για τον οικογενειακό προγραμματισμό. Αντιτίθεται επίσης στα δικαιώματα των αμβλώσεων.
Εάν ο Τάγκλε διοριζόταν Πάπας, αυτό θα γινόταν δεκτό με τεράστιους πανηγυρισμούς στις Φιλιππίνες, όπου το 80% του πληθυσμού είναι καθολικοί.
Παρά την ιστορία 500 ετών με την Καθολική Εκκλησία, οι Φιλιππίνες αισθάνονταν πάντα ότι υπάρχει στα περίχωρα, δήλωσε ο ιστορικός Xiao Chua.
Ο Πάπας Φραγκίσκος ήταν ο πρώτος μη Ευρωπαίος Πάπας εδώ και αιώνες, είπε, μιας τάσης που πρέπει να συνεχιστεί.
«Χρειαζόμαστε [έναν] άλλο πάπα από την περιφέρεια».
Πηγή: in.gr
