Μια συγκλονιστική μαρτυρία για τις στιγμές του τρόμου μέσα στο εργοστάσιο της Βιολάντα έφερε στο φως η Γεωργία Σκρέτα, μία από τις εργαζόμενες που κατάφεραν να βγουν ζωντανές από τα ερείπια.
Μιλώντας στο MEGA, η διασωθείσα περιέγραψε το απόλυτο σκοτάδι και τον πανικό που επικράτησε αμέσως μετά την έκρηξη, όταν το κτίριο άρχισε να καταρρέει πάνω τους.
Η κ. Σκρέτα βρισκόταν στη γραμμή παραγωγής της σοκολάτας μαζί με μια συνάδελφό της, όταν όλα έγιναν συντρίμμια. «Άκουσα τη φίλη μου να φωνάζει “Γωγώ είσαι καλά;”. Από πάνω μας ήταν σίδερα, δεν μπορούσαμε να φτάσουμε επάνω. Όταν ανέβηκα επάνω σκάλωσαν τα ρούχα μου», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας την προσπάθεια απεγκλωβισμού της.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, η φωτιά εξαπλώθηκε με αδιανόητη ταχύτητα μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, ενώ ο υπεύθυνος της βάρδιας τους έδωσε εντολή να εκκενώσουν άμεσα τον χώρο και να απομακρυνθούν, υπό τον φόβο μιας δεύτερης έκρηξης. Η ίδια εξήγησε πως εκείνη την ώρα επικρατούσε σύγχυση: «Δεν ξέραμε τι είχε συμβεί εκείνη τη στιγμή, ήταν πολύ ξαφνική η έκρηξη, δεν ξέραμε αν ήταν όνειρο ή πραγματικότητα».
Η διασωθείσα διευκρίνισε πως οι πέντε νεκρές εργαζόμενες βρίσκονταν περίπου 50 με 60 μέτρα μακριά από το δικό της πόστο. Αναφερόμενη στις συνθήκες που επικρατούσαν πριν το δυστύχημα, τόνισε πως «εκείνη την ημέρα δεν μύριζε τίποτα στο εργοστάσιο, αν μύριζε προπάνιο δεν θα πηγαίναμε στη βάρδια», ενώ απέφυγε να τοποθετηθεί για το αν υπήρχε οσμή καυσίμου τις προηγούμενες ημέρες.
Αναλυτικά όσα δήλωσε:
«Εκείνο το βράδυ ξεκίνησε η βάρδιά μας κανονικά. Κατά τις 2μιση η ώρα ξεκίνησαν τα διαλείμματα, μετά πιάσαμε κανονικά τα πόστα μας. Το πόστο το δικό μου ήταν αμέσως μόλις βγαίνουν τα κουλουράκια από τον φούρνο. Δίπλα μου ήταν η φίλη μου η Ελένη. (…) Τα υπόλοιπα τα κορίτσια ήταν στα υπόλοιπα τα πόστα εκεί που άρμοζε να πάνε. Ακούμε ξαφνικά έναν κρότο δυνατό, έσβησαν τα πάντα και μετά, από όσο θυμάμαι, πεταχτήκαμε κάτω, άρχισαν να πέφτουν πάνελ, σίδερα και το μόνο που άκουσα κάποια στιγμή ήταν η φίλη μου η Ελένη να με φωνάζει ‘Γωγώ είσαι καλά;’ Και ίσως μετά από το χτύπημα που ένιωσα, ήμουν ζαλισμένη, λέω ‘εδώ είμαι’, έρχεται μπουσουλώντας και ήρθε διπλά μου, σηκωθήκαμε».
Η ίδια περιέγραψε πώς κατάφεραν να βγουν από το φλεγόμενο κτίριο.
«Βγάνουμε έξω, βλέπουμε την Αστυνομία. (…) Έγιναν όλα αστραπιαία, η φωτιά εξελισσόταν ραγδαία. (…) Μας φώναξε το ΕΚΑΒ, είπαμε πώς είμαστε και πήγαμε στο νοσοκομείο. Τα αγόρια παρέμειναν πίσω».
Όπως λέει η ίδια:
«Εκείνη τη συγκεκριμένη βραδιά δεν μύριζε τίποτα και πουθενά για να μας δώσει ένα σημάδι».
Η διασωθείσα μίλησε για τις συνθήκες εργασίας, ενώ αναφερόμενη στον εργοδότη της, σημειώνει:
«Ήταν πάνω από όλα άνθρωπος, δεν μας έβλεπε απλά ότι έπρεπε να βγει η παραγωγή».
«Ακόμα είμαι στα χαμένα, δεν έχω συνειδητοποιήσει ακόμα…», καταλήγει.
Πηγή: real.gr
