Σε τουλάχιστον πέντε περιπτώσεις, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει θέσει προθεσμίες στο Ιράν για να συμμορφωθεί με τους όρους του, αλλιώς θα αντιμετώπιζε την οργή του. Και κάθε φορά, αναστέλλει την προθεσμία παρά τα ελάχιστα ή καθόλου δημόσια στοιχεία ότι η Τεχεράνη συμμορφώθηκε.
Την πέμπτη ημέρα του πολέμου στο Ιράν, στις 4 Μαρτίου, η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λίβιτ, έλεγε ότι «οι τρομοκράτες στοιχημάτισαν ότι ο πρόεδρος Τραμπ θα ήταν σαν πολλούς από τους προκατόχους του —απλώς θα μιλούσε και θα αρνούνταν να επιβάλει τις σαφείς κόκκινες γραμμές του. Αλλά αυτό αποδείχθηκε ένα καταστροφικό λάθος κρίσης. Ο πρόεδρος Τραμπ δεν μπλοφάρει».
Ήταν ένα περίεργο μήνυμα, δεδομένου του αποδεδειγμένου ιστορικού κενών απειλών και της υπέρβασης των προθεσμιών του Τραμπ στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας.
Αλλά οι τελευταίες εβδομάδες, ίσως περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη περίοδος στις δύο θητείες του Τραμπ στον Λευκό Οίκο, έχει προβεί σε σειρά από μπλόφες, σε μία από τις μεγαλύτερες και πιο σημαντικές κλίμακες που μπορεί να φανταστεί κανείς.
Σε τουλάχιστον πέντε ξεχωριστές περιπτώσεις, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει θέσει προθεσμίες στο Ιράν για να συμμορφωθεί με τους όρους του, αλλιώς θα αντιμετώπιζε την οργή του. Και κάθε φορά, αναστέλλει την προθεσμία παρά τα ελάχιστα ή καθόλου δημόσια στοιχεία ότι το Ιράν συμμορφώθηκε με τους όρους που έθετε.
Ασφαλώς υπάρχουν διάφορες απόψεις για το κατά πόσο οποιαδήποτε από αυτές τις αναστολές προθεσμιών ήταν στην πραγματικότητα μια μπλόφα. Άλλωστε, ο Τραμπ έχει δείξει ότι είναι πρόθυμος να χτυπήσει σκληρά το Ιράν, επειδή ήδη το έχει κάνει. Μάλιστα, ξεκίνησε τον πόλεμο, ενώ έδειχνε να προτιμά ένα διπλωματικό αποτέλεσμα.
21 Μαρτίου με προθεσμία μέχρι 23 Μαρτίου
Ο Τραμπ δήλωσε ότι το Ιράν πρέπει να «ανοίξει πλήρως, χωρίς απειλές, τα Στενά του Ορμούζ , εντός 48 ωρών». Διαφορετικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αρχίσουν να χτυπούν τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας.
23 Μαρτίου με προθεσμία μέχρι 28 Μαρτίου
Με περίπου 12 ώρες να απομένουν για να εκπνεύσει η πρώτη προθεσμία, ο Τραμπ ανακοίνωσε πενθήμερη αναστολή. Αλλά αντί το Ιράν να ανοίξει ξανά το Ορμούζ, όπως είχε απαιτήσει, επικαλέστηκε «πολύ καλές και παραγωγικές συζητήσεις» μεταξύ των δύο πλευρών.
Σ’ αυτό, υπήρχαν δύο προβλήματα. Το πρώτο ήταν ότι Ιρανοί αξιωματούχοι αρνήθηκαν ότι υπήρχαν διαπραγματεύσεις εκείνη τη στιγμή και το δεύτερο ότι ο Τραμπ είχε ακόμη 12 ώρες για να υποστηρίξει την αρχική του απαίτηση. Αντ’ αυτού, ανακοίνωσε την αναστολή λίγο πριν ανοίξουν οι χρηματοπιστωτικές αγορές , καθησυχάζοντας τους επενδυτές.
Ο Αμερικανός ηγέτης δήλωσε ότι η νέα προθεσμία «εξαρτάται από την επιτυχία των συνεχιζόμενων συναντήσεων και συζητήσεων».
26 Μαρτίου με προθεσμία μέχρι 6 Απριλίου
Ο Τραμπ δήλωσε ότι προσθέτει οκτώ ημέρες στην προθεσμία, επικαλούμενος ένα «αίτημα της ιρανικής κυβέρνησης» για περισσότερο χρόνο και συνομιλίες που «πηγαίνουν πολύ καλά».
Όμως ένας κορυφαίος Ιρανός αξιωματούχος δήλωσε ότι υπήρξε μόνο μια ανταλλαγή μηνυμάτων, όχι ουσιαστικές διαπραγματεύσεις.
Απαντώντας, ο πρόεδρος των ΗΠΑ ισχυρίστηκε ότι οι Ιρανοί αξιωματούχοι φοβούνται να εκφράσουν πόσο ανυπόμονοι είναι να κλείσουν μια συμφωνία από φόβο μήπως σκοτωθούν. Αλλά σχεδόν ένα μήνα αργότερα, υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία ότι η Τεχεράνη έχει προσφέρει ποτέ σημαντικές παραχωρήσεις.
Τις επόμενες ημέρες, ο Τραμπ έθεσε τους όρους για την προθεσμία της 6ης Απριλίου: να επιτευχθεί συμφωνία και το Ορμούζ να «ανοίξει αμέσως για δουλειές». Αν δεν συνέβαινε αυτό, θα ανατίναζε όλους τους ηλεκτρικούς σταθμούς του Ιράν, τις πετρελαιοπηγές και το νησί Χαργκ και πιθανώς όλες τις μονάδες αφαλάτωσης της χώρας.
Αργότερα πρόσθεσε ότι θα εξέταζε μια εκεχειρία αν τα Στενά του Ορμούζ ήταν ανοιχτά, ελεύθερα και καθαρά.
6 Απριλίου με νέα προθεσμία στις 7 Απριλίου
Παρά το γεγονός ότι το Ιράν δεν έκλεισε συμφωνία ούτε άνοιξε το Στενό, ο Τραμπ έδωσε άλλη μια ευκαιρία, απειλώντας όμως ότι αν οι Ιρανοί δεν ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις, «δεν θα έχουν γέφυρες, ούτε σταθμούς παραγωγής ενέργειας». Το έκανε επικαλούμενος το Πάσχα, παρότι που είναι μια αργία που προφανώς γνώριζε όταν έθεσε την προθεσμία
7 Απριλίου με προθεσμία μέχρι 21 Απριλίου
Ο Τραμπ ανακοίνωσε κατάπαυση του πυρός δύο εβδομάδων. Και πάλι, δεν είπε ότι το Ιράν είχε εκπληρώσει τα αιτήματα για σύναψη συμφωνίας ή για άνοιγμα των Στενών. Αντ’ αυτού, επικαλέστηκε και πάλι μια υποτιθέμενη πρόοδο στις διαπραγματεύσεις και μια προσωρινή συμφωνία.
Ωστόσο, βασικές πτυχές της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός αμφισβητήθηκαν γρήγορα — συμπεριλαμβανομένου του εάν το Ισραήλ είχε συμφωνήσει να σταματήσει να χτυπά τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, ποια πρόταση 10 σημείων ήταν η βάση των διαπραγματεύσεων και αν το Ιράν θα διατηρούσε τον έλεγχο του Ορμούζ.
Η Ουάσινγκτον είχε ξεκαθαρίσει ότι η κατάπαυση του πυρός «υπόκειται στη συμφωνία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν για το πλήρες, άμεσο και ασφαλές άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ». Αυτό δεν συνέβη ποτέ, όμως ο Τραμπ συνέχισε την κατάπαυση του πυρός ούτως ή άλλως.
21 Απριλίου με απροσδιόριστη νέα προθεσμία
Ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι θα έδινε στο Ιράν μια απροσδιόριστη παράταση για να υποβάλει μια πρόταση για ειρήνη, χωρίς αυτή τη φορά να αναφερθεί σε υποτιθέμενη πρόοδο. Αντ’ αυτού, επικαλέστηκε το γεγονός ότι «η κυβέρνηση του Ιράν είναι σοβαρά διαλυμένη».
Στη συνέχεια, όμως, υπονόμευσε την ίδια του τη συλλογιστική, καθώς είπε ότι η κατάρρευση της ιρανικής ηγεσίας «δεν ήταν κάτι που συνέβη απροσδόκητα». Αν λοιπόν ήταν προβλέψιμο, τότε γιατί η προηγούμενη αυστηρή προθεσμία;
Χθες Τετάρτη(22/4), ο Λευκός Οίκος δήλωσε ότι δεν έχει θέσει κάποια «οριστική προθεσμία». Σε τηλεοπτική συνέντευξη, ο Τραμπ επιβεβαίωσε ότι «δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα» για τον τερματισμό του πολέμου, προσθέτοντας ότι η εκεχειρία θα παραταθεί όχι μόνο μέχρι να υποβληθεί μια ιρανική πρόταση, αλλά και μέχρι «να ολοκληρωθούν οι συζητήσεις, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο».
Πολλοί υποστηρίζουν ότι η παράταση της εκεχειρίας είναι καλή για τον κόσμο, υπό την έννοια ότι δεν βυθίζει τη Μέση Ανατολή βαθύτερα στον πόλεμο.
Όμως για τον Τραμπ αφήνει την αίσθηση ότι δεν θέλει να υλοποιήσει τις απειλές του, παρότι ήταν ο ίδιος που διατυμπάνιζε ότι τέτοιου είδους μπλόφες υποδαύλιζαν τη διαπραγματευτική στάση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Όταν ο Ομπάμα αρνήθηκε να επιβάλει την «κόκκινη γραμμή» του για ανάληψη στρατιωτικής δράσης κατά της Συρίας σε περίπτωση χρήσης χημικών όπλων, ο Τραμπ πέρασε χρόνια κατηγορώντας τον πρώην πρόεδρο και την Χίλαρι Κλίντον γι’ αυτήν την απόφαση.
Πηγή: real.gr
